சனி, ஏப்ரல் 30, 2011

சூட்சுமம்

அன்புள்ள நண்பா,
உன்னைப் புகழ்வதெல்லாம்
உருத்தல் சிறிதுமின்றி
உண்மையோவென்றெண்ணி
ஏமாந்து போயெனக்கு
நன்றியுரை தயாரிக்க வேண்டியதில்லை

உன் மீது கொண்ட
அதீத அன்பு காரணமாக
அப்படியெல்லாம் மிகைப்படுத்துகிறேனென்று
தன்னடக்கத்தோடு
தன்னிலை விளக்கம் பேச வேண்டியதில்லை

உன்னைத் துதிபாடி
உளம் மயக்கி
உன்னையும் ஊரையும் ஏமாற்றி
ஏதேதோ ஆதாயங்களடைய
முயற்சிக்கிறேனென்றெண்ண வேண்டியதில்லை

உண்மையைச் சொல்லவா?
அதை விட்டால்
இப்போதைக்கு
எனக்கு வேறு வழியில்லை

அதைச் செய்யாவிட்டால்
நான் பொறாமைக்காரனாகி விடுவேன்

எல்லோரோடுமிணைந்து
போகுது மயிரென்றொருமுறை
பொய்யாகப் புகழ்ந்து விட்டால்
உனைவிடப் பெருமை எனக்கே
என்கிற சூட்சுமமறிந்து
ஊரோடு ஒத்தூதுகிறேன்
அவ்வளவுதான்!

வெள்ளி, ஏப்ரல் 22, 2011

நல்ல வேளை... ஹசாரேவிடம் தோற்றோம்!

நம் எல்லோருக்குமே அன்னா ஹசாரேவின் இயக்கம் போல ஒன்று வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது. நாமே அதைச் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் நம் ஒருவருக்கும் இல்லை என்றபோதும் நம் எல்லோருக்குமே ஏதாவது நடக்க வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது. நம் ஒருவருக்குமே என்ன செய்வதென்று தெரியாத போது அவர் ஒரு வழி கண்டு பிடித்தார். மனம் இருந்தது. எனவே, மார்க்கமும் இருந்தது. இந்த எண்ணம், தெலுங்கானாப் புகழ் - பிரிவினை அரசியல்வாதி சந்திரசேகர் ராவிடமிருந்து அவருக்கு வந்ததோ என்று கூடத் தோன்றியது. எந்த ஒற்றுமையும் இல்லாத இந்த இரு மனிதர்களையும் ஒப்பிடுவதன் மூலம் நான் ஒரு மாபாவம் செய்கிறேன் என்பது எனக்குத் தெரியும். அதற்காக மன்னிக்கவும்.

ஒட்டு மொத்த நடுத்தர வர்க்க இந்தியாவும் அதன் வெற்றியைக் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கும் இவ்வேளையில் (ஆம், இது திரு. ஹசாரே அவர்களின் வெற்றி மட்டுமல்ல; வெறுப்பில் இருக்கும் ஒட்டு மொத்த இந்திய நடுத்தர வர்க்கத்தின் வெற்றி), பல அரசியல்வாதிகளும் மற்றோரும் இந்த காந்தியவாதியின் அணுகுமுறைக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். சில விபரமான ஆசாமிகள் இப்போதே அவருக்கும் அவருடைய குழுவைச் சார்ந்தோருக்கும் எதிராக அவர்களுடைய பெயரைக் கெடுக்கும் விதமான பிரச்சாரங்களில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள் - ஊழல் அற்ற இந்தியா அமைவதை நோக்கி நடைபெறும் முன்னேற்றங்களை எப்படியாவது தடுப்பதற்காக; அதுதான் அவர்களின் பிழைப்பிலேயே கை வைத்து விடுமே. அவர்கள் இது போன்ற கேவலமான வேலைகளில் இறங்குவது இது முதல் முறையல்ல. தமக்கெதிரான அபாயங்களை எதிர் கொள்வதில் - அவற்றைச் சுக்கு நூறாக்குவதில் அவர்கள் பழம் தின்று கொட்டை போட்டவர்கள். அவர்கள் வாழ்நாளிலேயே சந்தித்த மிகப் பெரும் அபாயம் இதுவாகத்தான் இருக்கும். அப்படியிருக்கையில், சும்மா இருப்பார்களா?!

நம் காலத்து நாகரிகமான முதலமைச்சர்களில் ஒருவரான ஒமர் அப்துல்லாவில் ஆரம்பித்து சனநாயகத்தில் தனக்கென்று ஒரு பொறுப்பு இருக்கிற ஒவ்வொருவரும் ஹசாரேவின் அணுகுமுறை பற்றிக் கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். அவை எல்லாமே நியாயமான கேள்விகள். அவர்கள் கேள்விகள் சரியா என்ற கேள்விக்கே இடமில்லை. ஆனால், அவர்களின் நோக்கத்தைச் சந்தேகிக்கிறேன். உண்மையிலேயே நாட்டைப் பற்றிக் கவலைப் படுவோராக இருந்தால் இதை அவர்கள் எப்படிக் கையாண்டிருக்க வேண்டும்? நான் ஒரு கை சுத்தமான - எந்த உள்நோக்கமும் இல்லாத அரசியல்வாதியாக இருந்திருந்தால், அரசியல் சார்பற்ற ஒரு தனி மனிதராக இருந்து கொண்டு அவர் செய்திருக்கும் செயலுக்காக முதலில் திரு. ஹசாரே அவர்களைப் பாராட்டி விட்டு அதன் பின்பு அவர் அணுகுமுறையில் உள்ள கோளாறுகள் பற்றிப் பின்பொரு முறை பேசியிருப்பேன்.

அது அவ்வளவு அடக்க முடியாமல் துளைத்தெடுத்தால் - பிறிதொரு நேரத்தில் பேசிக் கொள்ளலாம் எனத் தள்ளி வைக்க முடியாதென்றால் - அப்போதும் திரு. ஹசாரே அவர்களைப் பாராட்டி விட்டு அதன் பின்பு இது ஏன் ஒரு நல்ல முன்னுதாரணம் அல்ல என்றும் மற்றவர்கள் ஏன் அவர்களுடைய எல்லாப் பிரச்சனைக்கும் இந்த அணுகுமுறையைக் கையில் எடுக்கக் கூடாது என்றும் சொல்லியிருப்பேன். ஏன் சந்திரசேகர் ராவ்களும் (அவருடைய கோரிக்கை சரியென்று வைத்துக் கொண்டாலும் கூட) ஹசாரேக்களும் ஒன்றில்லை என்பதை விளக்குவதில் பல நாட்களைச் செலவிட்டிருப்பேன். ஏனென்றால், அரசியல்வாதிகளுக்குத்தான் தாம் செய்வதை விளக்குவதற்கும் நியாயப் படுத்துவதற்கும் ஏகப் பட்ட நேரம் இருக்கிறதே.

என்னதான் சொன்னாலும், பல உண்மையான உள்ளம் கொண்டோரும் இதே கேள்விகளைக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை ஒத்துக் கொள்ளத்தான் வேண்டும். அவர்களுக்காக, திறந்த மனதோடு அவர்களுடைய கேள்விகளை அணுகுவோம்; உரையாடலுக்குச் செல்வோம். சரி. இப்போது... அவர்களுடைய மிகப் பெரிய கேள்வி என்ன?

இது சனநாயகத்துக்கு எதிரானது. வருங்காலத்தில் எல்லோரும் இது போல அரசாங்கத்தை மிரட்ட ஆரம்பித்து விட்டால் என்ன செய்வது? சுயநலக் காரணங்களுக்காகவும் , தேச விரோத மற்றும் சனநாயக விரோதக் கோரிக்கைகளுக்காகவும் கூட!

இதற்கு நம் போன்ற சாமானியர்களின் பதில் - "அதைப் பற்றியெல்லாம் எனக்கென்ன கவலை!".

"சனநாயகம்தான் சிறந்த அமைப்பா அல்லது அதை விடச் சிறந்தது ஏதாவது எங்காவது இருக்கிறதா என்பது பற்றியெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது. எனக்கு வேண்டியதெல்லாம் சுத்தமான ஓர் அமைப்பு. அது ஒரு சனநாயகமற்ற அமைப்பில் அல்லது அணுகுமுறையில்தான் கிடைக்கும் என்றால் அதுவே எனக்கு சனநாயகத்தை விட அதிகம் பிடிக்கும். எதையுமே கண் மூடித் தனமாக ஆதரிக்க எனக்கு எந்தக் காரணமும் இல்லை. இது என்னுடைய கண்டுபிடிப்போ என் தாத்தாவின் கண்டுபிடிப்போ அல்ல. சில முப்பாட்டன்களின் பிற்பேரன்களைப் போல் எனக்கொரு நேரடிப் பயன்பாடும் இல்லை அதனால். அது சனநாயகம்தான் வேண்டும் என்று கொடிப் பிடிப்பவர்களின் தலைவலி - எல்லாத்தையும் இழந்தாகிலும் (கோடானு கோடி மக்களின் வாழ்க்கையையும் கூட) அதைக் காக்க வேண்டும் என்று எண்ணுபவர்களின் தலைவலி. என் பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு தர முடியும் என்றால் அது புரட்சி மூலம் நடந்தாலும் சரிதான். இவ்வளவு பெரிய மக்கள் தொகையும் இத்தனை வேறுபட்ட சிக்கல்களும் நிறைந்த இது போன்ற நாட்டில் புரட்சி என்பது சாத்தியமா என்று தெரியவில்லை. அது பற்றியெல்லாம் கனவு கண்டால், அதை எதிர் பார்த்து எதிர் பார்த்து ஏமாந்து செத்த நம் பொதுவுடைமைத் தாத்தாக்கள் போலவே நானும் அதைப் பார்க்காமலே செத்துப் போவேன் என்பது உறுதி.".

இருந்தாலும், அது என்னுடைய வேலை இல்லை என்றாலும் (இந்த நேரத்தில், தான் கூடுதலாகச் செய்யும் ஒவ்வொரு அற்பமான வேலையையும் சொல்லிக் காட்டுவதற்காகவே சொல்லிக் காட்டும் விபரமான அலுவலக நண்பரின் மூஞ்சிசைக் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள்!), இது போன்ற முக்கியத்துவமற்ற பிரச்சனைகளில் தன் மூளையை வீணடிக்க விரும்பாத சனநாயகப் பைத்தியம் பிடித்த நம் அரசியல்வாதி நண்பர்களுக்காக கூடுதலாக ஒரு மைல் சென்று உதவத் தயார் நான். :)

இவைதான் இப்போதைக்கு நம் அரசாங்கங்களிடம் இருக்கும் ஆப்ஷன்கள்:
1. தவறான கோரிக்கைகளுக்காக சாகும்வரை உண்ணாவிரதம் இருப்போரை அரசாங்கம் கண்டு கொள்ளாமல் சாக விட்டு விடலாம். அடுத்த தேர்தலில் மக்களின் ஆதரவை இழந்து விடும் அபாயம் இருக்கிறது இதில். ஆனால், அவர்களுடைய கோரிக்கையை ஏற்றுக் கொண்டாலும், மக்களின் ஆதரவை இழக்கலாம். இந்தக் குழப்பம்தான் தெலுங்கானாவில் காங்கிரசைக் கொன்று கொண்டு இருக்கிறது. ஆனால், நம் தலைவர்கள் உணர வேண்டியது என்னவென்றால், ஆட்சி செய்வது என்பது வெறும் விளையாட்டல்ல. அவர்கள் அங்கு இருப்பதே நம் சிக்கலான பெரும் பிரச்சனைகளைத் தீர்த்து வைக்கவே. ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் சாதாரண பொறுப்பில் இருக்கும் மேலாளர் கூட பெரும் பெரும் பிரச்சனைகளைத் தீர்த்து வைக்க வேண்டியுள்ளது. அதை ஏன் வானளாவிய அதிகாரம் படைத்த - மித மிஞ்சிய மரியாதைகளைப் பெறுகிற இந்தப் பெரிய மனிதர்களும் செய்யக் கூடாது?

2. இப்படியொரு சட்டம் ஏற்கனவே இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. இல்லாவிட்டால், வருங்காலத்தில் இது போன்ற உண்ணாவிரதங்களே இருக்கக் கூடாது என்று புதியோதொரு சட்டம் கொண்டு வரலாம். சாகும்வரை உண்ணாவிரதம் இருப்போர் எல்லோரையும் சிறைச் சாலைக்கு அனுப்பி வலுக்காட்டயமாக சாகிற அளவுக்கு அவர்கள் வாயில் சாப்பாட்டைத் திணிக்கலாம். இதையெல்லாம் நேரடியாக 24X7 செய்திச் சேனல்களில் பார்த்து விட்டு இனி ஒரு மனிதர் இந்தக் காரியத்தைச் செய்யத் துணிய மாட்டார். ஆனால், இதுவும் அரசாங்கத்தின் பெயரைக் கெடுத்து விடும், ஹசாரே போன்றவர்கள் அவர் செய்தது போல மக்கள் ஆதரவு கொண்ட கோரிக்கைகளுக்காகச் செய்யும்போது.

3. மூன்றாவது ஆப்ஷன் இரண்டும் கலந்த மாதிரியானது - சூழ்நிலைக்கேற்ப மாற்றிக் கொள்ளும் வியூகம். இங்கே அரசாங்கம் தன் புத்தியைப் பயன்படுத்த வேண்டும் (அதைத்தான் அவர்கள் அளவுக்கு மிஞ்சிச் செய்வார்களே). எது நியாயமானதோ - எது எளிதில் தீப்பிடிப்பது போல மக்கள் ஆதரவைப் பெற்று விடுமோ அதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும்; மற்றவை கண்டு கொள்ளப் படக் கூடாது. மக்கள் ஆதரவு மட்டும் உள்ள ஆனால் நியாயமற்ற கோரிக்கையாக இருந்தால், அதை உடனடியாக ஏற்றுக் கொள்ளாமல் - ஏற்றுக் கொள்ளாதது போலவும் காட்டிக் கொள்ளாமல், ஓய்வு பெற்ற நீதிபதிகள் நாலு பேரை அழைத்து, ஒரு குழு அமைத்து, ஆய்வு செய்து, கோரிக்கையோ அதை வைப்பவரோ சாகும் முன்பு அறிக்கை சமர்ப்பிக்கச் சொல்லலாம். கிட்டத்தட்ட இதைத் தான் இப்போது செய்து கொண்டிருக்கிறோம் என நினைக்கிறேன்.

4. நான்காவது ஆப்ஷன்தான் எல்லாத்திலும் எளிதானதாகப் படுகிறது. அரசாங்கங்களும் பெரும் பதவிகளில் இருப்போரும் இன்னும் கொஞ்சம் நாகரிகமாகவும் பொறுப்போடும் நடந்து கொண்டால், அவர்களுடைய மக்களுக்கு சாகும்வரை உண்ணாவிரதம் இருக்கக் காரணமே கிடைக்காது. இதைத்தான் நம் இந்தியத் தலைவர்களிடமும் நான் எதிர் பார்க்கிறேன். அவர்களால் முடியாது என்றால், என்ன நடக்கும் தெரியுமா? வெறுப்புற்ற இளைஞர்கள் ஒவ்வொன்றாகக் காட்டுக்குள் போய், கையில் ஆயுதம் எடுப்பார்கள். அடுத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பக்கத்தில் இருக்கும் நகரங்களுக்குள் வருவார்கள். அடுத்து எல்லோரும் சேர்ந்து சட்டத்தைக் கையில் எடுப்பார்கள். அது மெதுவாகப் பெரு நிறுவனங்களிலும் பரவும். அடுத்து நாட்டையே கைப்பற்றி விடுவார்கள். அடுத்து என்ன நடக்கும்? சனநாயகத்தை உயிரோடு காக்க நினைத்தவர்களே உயிரோடு இருக்க மாட்டார்கள். அவர்கள் சனநாயகமும் இராது!

தெலுங்கானாவை ஏற்றுக் கொள்வதோ இல்லை என்பதோ ஒரு மாநில ஆட்சியைத் தான் விலை கொடுக்க வேண்டியிருந்திருக்கும் காங்கிரசுக்கு. ஹசாரேவின் கோரிக்கையை ஏற்றுக் கொண்டிரா விட்டால், 200% உறுதியாகச் சொல்வேன், இன்றோ நாளையோ மத்திய அரசையே விலை கொடுக்க வேண்டியிருந்திருக்கும். எனவே, எப்போதும் போலவே, காங்கிரஸ் அதன் ஆட்டத்தைச் சிறப்பாகவே ஆடியுள்ளது. வெல்ல முயன்றால் பெரியதொரு தோல்வி காத்திருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து, விரும்பியே தோற்றுக் கொண்டார்கள் இந்த முறை. இடையில் நிறையக் கால அவகாசம் உள்ளது. இப்போதைக்குத் தோற்பது போல் தோற்று விட்டு அடுத்து கிரகங்கள் சாதகமாக ஆகும்போது வேலையைக் காட்டிக் கொள்ளலாம்.

செவ்வாய், ஏப்ரல் 19, 2011

பிடிவாதங்கள்... பிடிக்காவாதங்கள்...

மண் வாசனை மிக்க
பாடல்களைக் கேட்கும்போதெல்லாம்
மனம் கிறுக்குப் பிடித்தது போல 
ஏடாகூடமாக
ஆடத் துடிக்கிறது

சின்ன வயதில் கேட்ட 
கொட்டுச் சத்தம்
ஒயிலாட்டக் காரர்களின் காற்சலங்கையொலி
நாட்டுப்புறப் பாடகர்களின் முரட்டுக் குரல்
இவையெல்லாமே
இப்போதும்
மனதுக்குள் புழுதியைக் கிளப்பி
அருள் வரச் செய்கின்றன

எப்போதாவது
இரவு நேரப் பயணங்களில்
ஊதக் காற்றில்
காதைப் பொத்திக் கொண்டு
பாதியாகக் கேட்க நேரிடும்
பழைய பாடல்கள்
பைத்தியம் பிடிக்க வைக்கின்றன

ஆனாலும்
"பழைய பாடல் போல 
புதிய பாடல் இல்லை" என்ற
பழைய பாடலின் வருத்த வரி 
எங்கோ இடிக்கிறது

பழமை 
எப்போதுமே பெருமைதான்
அதுவும் ஒருநாள் 
புதுமையாய் இருந்ததாலும்
புதுமைக்கு முன்பே
புழக்கத்துக்கு வந்ததாலும்


அதுவும்
ஒருவித நன்றிக்கடனே
ஆனால் 
அதுவே சிலநேரம்
அடிமைத்தனமோ?!
என்றொரு குழப்பம்
எப்போதுமெனக்கு

எனவே
பழமை மட்டுமே
பெருமை என்று பேசும்
பிடிவாதங்கள் மட்டும் 
எப்போதுமே எனக்குப் 
பிடிக்காவாதங்களாகவே இருக்கின்றன!

புதுமைக்கு மட்டுமே
கொடிப்பிடிக்கும் 
கொடுமையைப் போலவே...

வெள்ளி, ஏப்ரல் 15, 2011

பெருந்தலைகள் முட்டும் தொகுதிகள்!

இந்தத் தேர்தலில் பெருந்தலைகள் முட்டும் தொகுதிகள் என்று பார்த்தால் கொளத்தூர், விழுப்புரம், ரிசிவந்தியம், மடத்துக்குளம், பேராவூரணி, திருப்பத்தூர், இராமநாதபுரம், தென்காசி ஆகிய எட்டுத் தொகுதிகளைச் சொல்லலாம்.

இதில் முதன்மையானது கொளத்தூர். மொத்தத் தமிழகத்தில் தி.மு.க. கூட்டணியும் வென்று கொளத்தூரில் அதன் வேட்பாளரும் வென்றால் உடனடியாகவோ அல்லது சில மாதங்கள் கழித்தோ முதல்வராகப் போகிறவரும் மொத்தத் தமிழகத்தில் அ.தி.மு.க. கூட்டணியும் வென்று கொளத்தூரில் அதன் வேட்பாளரும் வென்றால் சிறிது காலம் (!) அமைச்சராகப் போகிறவரும் நேருக்கு நேர் மோதும் தொகுதி. சைதை துரைசாமி அமைச்சராகப் போகிறவர் என்பது மட்டுமில்லை. தமிழகத்தில் திருட்டுப் பயகள்தான் அரசியலில் இருக்க முடியும் என்று ஆகிவிட்ட ஒரு காலகட்டத்தில் அரசியலில் இருந்து கொண்டே யாரும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத மாதிரியான சேவை ஒன்றைச் செய்து கொண்டிருப்பவர். கட்சியில் அ.தி.மு.க. என்றாலும் சிந்தனையில் இடதுசாரி என்கிறார்கள்.

மேயராக இருந்த காலத்தில் சிறப்பாகச் செயல்பட்டு நல்ல நிர்வாகி என்று பெயர் எடுத்தவர் இன்றைய துணை முதல்வர். அதிலெல்லாம் ஏமாறக்கூடிய ஆளில்லை நான். அவரே ஒரு பேட்டியில் சொன்னது என்னவென்றால் "நானும் கொஞ்சம் தடாலடியான ஆள்தான் ஆரம்பத்தில். குறிஞ்சி மலர் தொலைக்காட்சித் தொடரில் நடித்த பின்பு, மக்கள் அதில் நான் நடித்த அரவிந்தன் கதாபாத்திரத்தை அதிகம் விரும்பியதன் காரணம் புரிந்து அது போலவே மெனக்கெட்டு என்னை நிதானமான ஆளாக மாற்றிக் கொண்டேன்". இதை நன்றாகப் புரிய முயன்றால் கிடைக்கும் பொருள் - "எது மக்களை ஏமாற்ற எளிதான குணாதிசயம் என்பதைச் சரியாகப் புரிந்து அப்படியே நடிக்கப் பழகிவிட்டேன்" என்பதே. இவர் மட்டுமல்ல. தன் சொந்தத் திறமையை மட்டும் நம்பி இறங்கினால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்று சரியாகப் புரிந்து எந்தத் துறையிலும் (அரசியல், சினிமா என்று எதையும் குறிப்பிட்டுச் சொல்வதற்கில்லை; எல்லாத் துறையிலுமே!) பின்புலத்தைப் பயன்படுத்தி - பின் வாசல் வழியாக நுழைகிற எல்லோருமே செய்வதுதான். இதுதான் இங்கே எடுபடும் என்று புரிந்து விட்டால் அதன்படி இருந்து விட்டுப் போவது ஒன்றும் பெரிய மேதாவித் தனம் இல்லை. இவருடைய அப்பாவை விட இவர் நல்லாட்சி கொடுக்க வாய்ப்பு உள்ளதாகவே (வாய்ப்பு கிடைக்க வேண்டும்) நானும் நம்புகிறேன். ஆனால் கடந்த சில ஆண்டுகளாக எப்படியும் இந்தத் தமிழ்த்  திருநாட்டின் முதலமைச்சர் ஆகி விட வேண்டும் என்று கடுமையாக உழைத்து வருகிறார். ஒவ்வொரு நாளும் ஏதோவொரு மாவட்டத்தில் - நகரத்தில் ஏதோவொரு விழாவில் கலந்து கொள்கிறார். பாராட்டப் பட வேண்டியதே. ஆனால் அப்படி நடக்கிற எல்லா விழாக்களிலும் - எல்லா ஊரிலும் நான் பார்த்த ஒரு பெரும் கொடுமை - கோடிக்கணக்கான மக்கள் பணத்தில் அருவருக்கத் தக்க வகையில் செய்யப் படும் ஆடம்பரங்கள். இவர் உண்மையிலேயே நல்லவராக இருந்திருந்தால் அதைத் தடுத்திருக்க வேண்டும். தந்தையைப் போலவே என்ன விலை கொடுத்தாவது விளம்பரம் பெற வேண்டும் என்கிற வேட்கை இருப்பது போலத் தெரிகிறது. அது நல்லதில்லை.

இன்றைக்கு சைதை துரைசாமி காசு வாங்காமல் உருவாக்கியிருக்கிற சாதனையாளர்களின் எண்ணிக்கை சாதாரணமானதல்ல. இப்படி ஒரு நல்லவர் ஏன் இந்தக் கட்சியில் இருக்கிறார் என்று நினைத்து நினைத்து எனக்கு வேதனையாக இருக்கிறது. மனித நேயம் என்றொரு நிறுவனம் வைத்திருப்பவர் ஏன் இந்த மனித நேயமற்ற இயக்கத்தில் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறாரோ?! எது கையிலோ சிக்கி என்னவோ ஆன எது போலவோ இவருடைய வாழ்க்கை ஆகிவிடக்கூடாது என்பதுதான் நம்முடைய இப்போதைய கவலை. சைதையார் போன்ற நல்லவர் ஒருவர் இங்கே வென்றால் அது மக்களாட்சியின் வெற்றி என்றே செல்வேன். அதனால் கொளத்தூரில் எனது வாக்கு சைதைக்கே. இதைப் படித்து விட்டு முட்டிக் கொண்டு கோபம் வரும் என் நண்பர்கள் இதற்கு எப்படி நியாயம் சொல்லப்போகிறார்கள் என்று அறிய ஆர்வமாக உள்ளேன்.

அடுத்து நான் முக்கியமாக நினைப்பது தென்காசி. அமைச்சர் ஆகியிருக்க வேண்டிய கருப்பசாமி பாண்டியன் எனும் கானாவும் முதலில் ரஜினி மாதிரி ஆக நினைத்து அது முடியாமல் போய் இப்போது விஜயகாந்தின் வளர்ச்சியைப் பார்த்து இது மாதிரிக் கூட ஆக முடியவில்லையே என்று வேதனையில் துடிக்கும் சரத் குமாரும் மோதும் தொகுதி. 

ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே சரத் குமாரின் அரசியல் எனக்குப் பிடிக்காது. ரஜினி ஜெயலலிதாவுக்கு எதிராக இறங்கியபோது இவரை வைத்து விளையாட்டுக் காட்ட நினைத்தார் ஜெ. மொத்தத் தமிழகமும் ஜெ மீது கொலை வெறி கொண்டிருந்த போது உலக வரலாற்றிலேயே இப்படியொரு தலைவியைக் கண்டதில்லை என்று எல்லோரையும் கடுப்பேற்றியவர், தனக்கொரு தலைவலி என்றவுடன் தான் பேசிய எல்லாமே தவறு என்று சொல்லிக் கொண்டு வந்து நம்மை நம்பச் சொன்னார். அதன் பின்பு அவர் செய்த சேட்டைகள் கொஞ்ச நஞ்சமில்லை. மத்திய அமைச்சர் ஆக ஆசைப் பட்டவரை 'இவர் வளர்ந்தால் இயக்கத்துக்குப் பிரச்சனை' என்று கருதி மூனா கானா கழற்றி விட்டதும் இந்தப் பக்கம் வந்து பேசிய பேச்சு கொஞ்சமில்லை. காமராஜருக்குப் பிறகு நம் இனத்தில் தோன்றிய மிகப் பெரிய தலைவன் நான்தான் என்று ஊர் ஊராகப் போய்க் காமெடி பண்ணிக் கொண்டு இருக்கிறார்.

கானா பற்றி எனக்கு சமீப காலம் வரை அதிகம் தெரியாது. பல தி.மு.க. புள்ளிகளைப் போல இவரும் ஓர் உள்ளூர் அடாவடிப் பேர்வழி என்றுதான் நினைத்தேன். அவரைச் சுற்றியிருக்கும் கூட்டம் பெரிய அடிதடிக் கூட்டமாம். ஆனால் அவர் மிகவும் மென்மையானவராம். தொகுதிக்கு அளவிலாமல் செய்திருக்கிறாராம். தேவர் இனத்தில் பிறந்து தென் தமிழகத்தில் உள்ள நாடார் அதிகம் உள்ள ஒரு தொகுதியில் அவர்களுடைய ஆதரவிலேயே வெல்வதென்பது விளையாட்டல்ல. தென் தமிழகத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவராக இருந்தால் உங்களுக்கு இது நன்றாகப் புரியும். ஆனால், இந்த முறை சரத் வந்து அவருடைய ஆதரவைக் கொஞ்சம் குறைத்து விட்டார் என்று சொல்கிறார்கள். கானாவுக்கு உதவியவர்களை எல்லாம் நேரில் சந்தித்துப் பேசி உறவு கொண்டாடி விட்டாராம். அதையும் மீறி நிறையப் பணக்காரர்கள் கானா பக்கம் இருப்பதாகக் கேள்விப் பட்டேன். தேர்தல் முடிவுதான் சொல்ல முடியும் அது எந்த அளவுக்கு உண்மை என்பதை. சென்ற முறை இவரை ஏன் தமிழினத் தலைவர் அமைச்சராக்க வில்லை என்று எல்லோருக்குமே புரியவில்லை. பின்னர் கிடைத்த தகவல் - தலைமைக்கு அதிகமாக இவர் சிங்கி அடிப்பதில்லையாம். ஆனால், இந்த முறை ஸ்டாலின் பிரச்சாரம் செய்தபோது மிக நேர்மையாக ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லி விட்டுச் சென்றிருக்கிறார் - "என் தொகுதியில் கூட நான் இவ்வளவு செய்ததில்லை. அந்த அளவுக்குக் கானா செய்திருக்கிறார்" என்று. எனவே, இந்த முறை தென்காசியில் என் வாக்கு கானாவுக்குத்தான். தொகுதிக்கு நல்லது செய்வோர் ஊக்குவிக்கப் பட வேண்டும் என்பதாலும் இது போன்ற வெற்றிகள் புற்று நோய் போல எம்மக்களைக் கொன்று கொண்டிருக்கும் இனவாத அரசியலுக்கு முடிவு கட்டும் என்பதாலும். ஆனால் இது போன்ற நாகரிக அரசியல் நிறைய நடைபெற வேண்டுமென்றால் எல்லோரும் தென்காசி முதலாளிகள் போலவே பெருந்தன்மை கொண்டோராக இருக்க வேண்டும். தேவர் தொகுதிகளில் நல்ல நாடாரும் வெல்ல வேண்டும். அதெல்லாம் எப்போது நடக்குமோ தெரியவில்லை.

அடுத்து ரிசிவந்தியம். விஜயகாந்த் நிற்கிறார் என்பதால் அல்ல. அவரை எதிர்த்து நிற்கும் சிவராஜ் நான்கு முறை அதே தொகுதியில் வென்றவர். ஒருவேளை (அழுத்தி அடிக்கிறேன் - ஒருவேளை) தி.மு.க. - காங்கிரஸ் கூட்டணி ஆட்சி அமைந்தால், இவர் அமைச்சராகக் கூட ஆகலாம். ஈழத்தமிழரின் இனப்படுகொலைக்குக் காரணமான கட்சியில் இருப்பவர் என்றாலும், அரசியல் ஆதாயங்களுக்காகக் கூட ஈழப் பிரச்சனையைக் கையில் எடுக்காதவரை (எடுத்திருந்தால் அள்ளியிருக்கலாம் ஆதரவை) எதிர்த்து நிற்பவர். காலங்காலமாக ஈழத்தமிழருக்கு நண்பன் போலக் காட்டிக்கொண்டவர்கள் அவர்களுக்கு உதவாதது தவறா அல்லது அவர்களைப் பிடிக்காதென்று சொல்பவர்கள் அவர்களை அழித்தது தவறா என்பது உங்கள் சுய விருப்பு வெறுப்புகளைச் சார்ந்து எடுக்க வேண்டிய முடிவு. அதை உங்களிடமே விட்டு விடுகிறேன்.

விஜயகாந்த் அரசியலுக்கு வந்தபோது அவருடைய படங்களை வெறித்தனமாகப் பார்ப்போரை விட எனக்கு அதிக மகிழ்ச்சி. அவருடைய படங்களைப் பார்த்தால் குறைந்த பட்சம் அடுத்த ஒரு மாசத்துக்காவது என்னால் இயல்பு நிலையில் இருக்க முடியாது. அந்த அளவுக்கு அவருடைய நடிப்பு மீது எனக்கொரு வெறுப்பு உண்டு. ஆனால் அவர் நடிகர் சங்கத் தலைவராக நடந்து கொண்ட விதம் - அரசியலில் நுழையும் முன் அவர் எடுத்து வைத்த அடிகள் - கட்சி ஆரம்பித்த ஆரம்ப காலங்களில் அவர் நடந்து கொண்ட விதம் - இவையெல்லாமே என்னை அவருடைய அரசியல் ரசிகனாக்கின. அவர் அ.தி.மு.க.வுடன் கூட்டணி வைக்க வேண்டுமென்பது கூட நான் சில வருடங்களுக்கு முன்பே ஆசைப்பட்டது. அவர் தரம் தாழ்ந்து பேசுகிறார் என்று கண்ணாடிப்பிரியர்கள் பேசும் போது கூட தரம் தாழ்ந்த அரசியலைத் தரம் தாழ்ந்து விமர்சிப்பதுதான் நன்றாக இருக்கிறது என்றுதான் கூறுகிறேன். சரிதானே?! அரசியலில் பழம் தின்று கொட்டை போட்டவன் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கிற பலருக்கு வராத தைரியம் இவருக்கு இயல்பாகவே வந்தது. அதுதான் இப்போதைய தேவையும் கூட. அதற்கொரு காரணம் பெரும்பாலும் இயல்பு நிலையில் இல்லாமலே இருப்பதாகக் கூட இருக்கலாம்.

ஆனால், கடந்த ஒரு வருடமாக இவருடைய நடத்தை சிறிதும் பிடிக்க வில்லை. வளர்ச்சியை நிர்வகிக்கத் தெரியவில்லை என்றே தோன்றுகிறது. அளவுக்கு மிஞ்சிய போதை. இரவில் குடித்து விட்டுக் குத்தாட்டம் போட்டால் யாரும் கவலைப் படப் போவதில்லை. நாள் முழுக்க சுயநினைவே இல்லாத ஒருவருக்கு நாட்டைக் கொடுக்க வேண்டுமென்றால் சிறிது சிரமம்தான். கூட்டணிப் பேச்சு வார்த்தையின் போது இவர் தைரிய லட்சுமியைப் படுத்திய பாடு கூட எனக்கு நிரம்ப நிரம்பப் பிடித்தது. திமிரைத் திமிர் கொண்டு அடக்கும் கதைகள் எல்லாமே எனக்கு அம்புட்டுப் பிடிக்கும். அ.தி.மு.க. தனிப் பெரும்பான்மை வராமல் இவரை நம்பி ஆட்சி அமைத்தால் அடுத்த ஐந்து வருடங்கள் நான் தினம் தினம் சந்தோசத்தில் குதிப்பேன். திருவாளர் சோ அவர்களின் தரகில் வாஜ்பாய் அரசில் சேர்ந்து, சேர்த்து விட்டவருக்கே வலிக்கும் அளவுக்கு வாஜ்பாய் கண்ணில் விரலை விட்டு ஆட்டியவருக்கு, அப்போதுதான் இப்படித்தானே மற்றவர்களுக்கு வலித்திருக்கும் என்பது புரியும். ஆனாலும் கேப்டன் போக்கு சரிப்பட்டு வராது போல்த் தெரிகிறது. அதற்கு ஒரே வழி - அவருக்கு ஒரு சிறிய தோல்வியைக் கொடுத்து அதன் வலியை உணர வைத்தால் வீட்டில் போய் உட்கார்ந்து ஒரு நாளாவது யோசிப்பார். அப்படி யோசித்தால் அவருடைய எதிர் காலத்துக்கும் நம்முடைய எதிர் காலத்துக்கும் நல்லதாக இருக்கும். எனவே, ரிசிவந்தியத்தில் எனது வாக்கு வேறு யாரோ ஒரு சுயேட்சைக்கே.

அடுத்து திருப்பத்தூர். இரு முன்னாள் அமைச்சர்கள் நிற்கும் இடம். இருவரும் ஒரே இனத்தைச் சேர்ந்த உறவினர்கள். அது அவர்களுடைய மக்களுக்கு நிரம்ப வருத்தமாம். இருவருமே சட்டமன்றம் செல்ல முடியாதே என்று. எப்படிப் போகுது பாருங்கள் நம் அரசியல். ஒருவர் பார்க்க ரவுடி மாதிரி இருந்தாலும் அடாவடித்தனம் அதிகம் செய்யாத தி.மு.க. அமைச்சர் பெரியகருப்பன். அதற்காக நேர்மையின் சிகரம் - தங்கத்தின் தங்கம் என்றெல்லாம் சொல்வதற்கில்லை. 

இன்னொருவர் சென்ற முறை சிவகங்கை பாராளுமன்றத் தொகுதியில் மாமேதை சிதம்பரத்துக்கு எதிராக நின்று உண்மையில் வென்றவர் என்று நிறையப் பேரால் சொல்லப்படும் ராஜகண்ணப்பன். பெயர் மாற்றமே பெரும்பாலான நேரங்களில் எனக்குப் பெரிதாகப் பிடிப்பதில்லை. அதை ஆரம்ப காலத்தில் செய்து விட்டால் கூடப் பரவாயில்லை. பாதிக் கிணறு தாண்டியபின் பண்ணுவது சுத்தமாகப் பிடிப்பதில்லை. சரி, அதை விடுங்கள் வெட்டி விஷயம். ஒரு முக்கியமான விஷயம் - இவருக்கும் நடிகை சுகன்யாவுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இருக்க வில்லை என்பதையும் இந்த இடத்தில் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன். இவர் பெரியகருப்பனுக்குத் தலைகீழ். பார்க்க நிரம்ப நாகரிமாகத் தெரியும். ஆனால் பண்ணும் அரசியல் அவ்வளவு நாகரிகமில்லை. 96-இல் வீட்டுக்கு அனுப்பப் பட்ட கொள்ளைக் கூட்டத்தின் முக்கியத் தளபதி. வழக்குகளிலிருந்து தப்புவதற்காக இவரைப் போன்ற பல அ.தி.மு.க.காரர்கள் செய்த அதே வேலையை இவரும் செய்தார். தி.மு.க.வில் இணைந்து திராவிடப் பாரம்பரியத்தின் இழந்த மானத்தை மீட்டெடுக்கக் கஞ்சி குடிக்காமல் உழைத்தவர், அமைச்சர் பதவி கிடைக்கவில்லை என்றதும் திரும்ப சேலை துவைக்க வந்தார். இந்த முறை திருப்பத்தூரில் என் வாக்கு இவருக்கில்லை.

அடுத்து முக்கியமாக இராமநாதபுரத்தைச் சொல்ல வேண்டும். ஒருவர் "ஆமாம். நான் இராஜபக்சேவுக்கு நண்பன்தான். என்ன செய்வீர்கள்?" என்று கேட்கும் இராஜபக்சேயின்  உறவுக் கட்சிக்காரர். அவர் பெயர் ஹசன் அலி. அவருடைய கட்சிப் பெயர் காங்கிரஸ். இரத்தின வியாபாரி. இரத்த வியாபாரியின் நண்பர். பெரும் கோடீஸ்வரர். காசால் எதையும் சாதிக்க முடியும் அல்லவா? எனவே, சென்ற முறை வென்று சட்ட மன்றம் சென்று விட்டார். இந்த முறை விடக் கூடாது. இராஜபக்சேயின் எதிரிகள் போக முடியாத சபைக்குள் அவனுடைய நண்பர்களையும் போக விடாமல் செய்வதுதானே தமிழினத்தின் கடமை. இன்னொருவர் ஜவாஹிருல்லாஹ். பேராசிரியர் பணியை விட்டுப் பொது வாழ்வில் நுழைந்திருக்கும் பண்பாளர். இரத்தின வியாபாரியும் அல்லர்; இரத்த வியாபாரியும் அல்லர்; இரத்த தானம் முதலான பல அரிய சேவைகளைச் செய்ய வைப்பவர் தன் இயக்கத்தை. இங்கே கண்டிப்பாக என் வாக்கு இவருக்கே.

விழுப்புரத்தில் இரு பெரும் தலைகள் மோதுகின்றன. தி.மு.க. சார்பில் அதன் முக்கிய இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்களில் ஒருவரான பொன்முடி போட்டியிடுகிறார். அந்தக் கட்சியிலேயே அதிகம் படித்த அமைச்சரும் கூட. சின்ன வயதில் இருந்தே எனக்கு இவரை மிகவும் பிடிக்கும். பார்த்தால் நாகரிகமாக இருப்பார். நல்லவரென்று நினைத்தேன். கொஞ்ச காலம் முன்புதான் வடிவேல் காமெடி பார்த்துவிட்டு இவருடைய படத்தையும் பார்த்த போது நினைத்தேன் - "இருட்ல யோக்கியனுக்கு என்ன வேலை?". சமீப காலங்களில் கேள்விப் பட்ட கதைகள் அதை உறுதி செய்கின்றன. இப்போது நானும் உறுதியாகி விட்டேன் - படித்தலும் பார்ப்பதற்கு அழகாக இருத்தலும் மட்டும் போதாது எங்கள் மண்ணை மாற்ற! இன்னொருவர் அ.தி.மு.க. காலத்தில் அமைச்சராக இருந்த சி.வி.சண்முகம். அவரைப் பற்றி அதிகம் தெரியாது. எனவே, இங்கும் என் வாக்கு சுயேட்சைக்கே.

மடத்துக்குளம் மற்றோர் 'அமைச்சர்கள் மோதும் தொகுதி'.சாமிநாதன் மற்றும் சண்முகவேலு - இருவரில் எவர் வரினும் பெரிதாக மாற்றமில்லை. சாமிநாதன் பொன்முடி போல பார்ப்பதற்கு மட்டுமே நாகரிகமாக இருக்கும் பேர்வழி என்று சமீபத்தில் கேள்விப்பட்டேன். சண்முகவேலு ஒன்றும் நீண்ட காலமாக அமைச்சராக இருந்தவர் இல்லை. இவரும் மற்ற பல ரத்தத்தின் ரத்தங்கள் போல மிகக் குறுகிய காலம் செல்வியின் அமைச்சரவையில் இருந்தவர். சண்முகவேலு கொஞ்சம் குறைவாகக் கொள்ளை அடிப்பார் என்று அப்பகுதி நண்பர் ஒருவர் சொல்கிறார். இருவருமே வரமுடியாமல் போனாலும் அதை விட மகிழ்ச்சியே. எனவே, இங்கும் என் வாக்கு சுயேட்சைக்கே.

பேராவூரணியை இந்தப் பட்டியலில் இணைத்திருக்க வேண்டியதில்லை. என் மன திருப்திக்காகச் சேர்த்துக் கொள்கிறேன். ராகுல் காந்தியின் நம்பிக்கையை வென்ற இளைஞர் காங்கிரஸ் இளைஞர் ஒருவர் (மகேந்திரன்), விஜயகாந்தின் நம்பிக்கையை வென்ற இன்னொரு சினிமாக்காரர் அருண் பாண்டியனை எதிர்த்துப் போட்டி இடுகிறார். அருண் பாண்டியன் சினிமாவின் கவர்ச்சியைத் தவிர வேறென்ன கொண்டு வந்திருக்கிறார் என்று தெரியவில்லை. ஒருவேளை சட்டசபையில் சண்டை போடச் சரியான ஆள் என்று கொண்டு வந்திருக்கிறாரா கேப்டன்?! எனவே பெரிதாகப் பேசப்படும் மகேந்திரனை ஆதரிக்கலாம் என நினைத்தால் அவருடைய கட்சி நம் இன எதிரியாக இருக்கிறது. எனவே, இங்கும் சுயேட்சைக்கே.

வியாழன், ஏப்ரல் 14, 2011

தேர்தல் நாள்

நாடு மதிச்சதில்லை
வீடு மதிச்சதில்லை
தாய் மதிச்சதில்லை
சேய் மதிச்சதில்லை
நாய் கூட மதிச்சதில்லை
நாலு வாரம் முன்பு வரை

போன ஒரு மாசம்
ஊரெல்லாம் கொண்டாட்டம்
ஒரே திருவிழாக் கூத்தாட்டம்

வெள்ளை வேட்டிக்காரரெல்லாம்
விரட்டி விரட்டி மதிச்சார்கள்
வீடு தேடி வந்தார்கள்

கரை வேட்டிக்காரரெல்லாம்
காசு கொடுத்து மதிச்சார்கள்
காலில் கூட விழுந்தார்கள்

இம்புட்டு நாளாக
எனக்கே தெரியவில்லை
எம்புட்டுப் பெரிய ஆளு
இந்த நாட்டுக்கு நானென்று

போதை இறங்கும் முன்பே
பேதை ஒருத்தன் சொல்லுகிறான்
இன்றோடு முடிந்ததெல்லாம்
இனி திரும்பவும் நான் செல்லாக்காசாம்

ஏப்பு!
அடுத்த தேர்தலெப்போ?
அதைக் கேட்டுக் கொஞ்சம் சொல்லுங்கப்பு...

அஞ்சு வருசம் காக்கணுமா?
அதுக்கிடையில் வாய்ப்பிருக்கா?

புதன், ஏப்ரல் 13, 2011

முட்டாள் தினச் சிறப்புச் செய்தி

முட்டாள் தினச் சிறப்புச் செய்தி: தலைவர் கலைஞர் நக்கீரன் பத்திரிகை மீது கடுமையான காட்டத்தில் உள்ளார். காரணம் - அஞ்சு ரூபாய் கொடுத்தால் அம்பது ரூபாய்க்கு வேலை பார்க்கும் அவர்களின் அதீத ஆர்வக்கோளாறு காரணமாக உடன்பிறப்புகள் அதிகமாக நக்கீரன் படிக்க ஆரம்பத்ததில் முரசொலி விற்பனை பாதிப்பு.

பின் குறிப்பு: எல்லோருக்கும் வருடாவருடம் வரும் ஏப்ரல் 1 முட்டாள் தினமாக இருக்கலாம். எனக்கு மட்டும் என்னவோ அது ஐந்து வருடங்களுக்கு ஒருமுறை வரும் தேர்தல் நாள்தான்.

வெள்ளி, ஏப்ரல் 08, 2011

தனிமை எனக்கிலை

தனிமையை ஒருபோதும் உணர்ந்ததில்லை நான்
ஏனென்றால்
அப்போதெல்லாம்
என்னிடத்திற்கு
உனைக் கொணர்கிறேன்
அல்லது
உன்னிடத்திற்கு
எனைக் கொணர்கிறேன்
அல்லது
இருவருமாய் வேறெங்காவது பயணிக்கிறோம்!

* 2001 வாக்கில் கிறுக்கித் தொலைத்தது...

புதன், ஏப்ரல் 06, 2011

பிடித்த பாட்டிகள்


சின்ன வயதில்
எவருக்கும் பிடிக்காத
சில நல்லாப் பேசும் பாட்டிகளை
எனக்கு மட்டும் நிறையவே பிடிக்கும்
அவர்களின்
பேச்சில் மட்டும்தான்
தேன் பாய்ந்ததென்பது
புரிந்தபோது நான்
பெரியவனாகியிருந்தேன்

சின்ன வயதில் மட்டுமல்ல
பாட்டிகளை மட்டுமல்ல
எனக்கு மட்டுமல்ல
என்பதெல்லாம் இப்போதுதான் புரிகிறது!

சனி, ஏப்ரல் 02, 2011

கழிப்பறைச் சமூகமா?

வண்ணத் தொலைக்காட்சி
மின்சார மாவாட்டி
மின் கலப்பி
மின் விசிறி
என்னென்னவோ கொடுக்கப் போவதாகச் சொல்கிறீர்கள்
அதெல்லாம் பரவாயில்லை
கழிப்பறை கொடுப்பதாகச் சொல்லியிருந்தால்கூடக்
களிப்படைந்திருப்போம்
உங்கள் ஊழல்த்தீனிகளின்
எச்சங்களையெல்லாம் இங்கு கொண்டு வந்து
காசாய்க் கொட்டி
எங்கள் சமூகத்தையல்லவா
கழிப்பறையாக்கி விட்டீர் பாவிகளா!

தைரியமும் அதன் ஒன்னு விட்ட தம்பியும்


மிகச் சிறிய வயதிலேயே மனதில் ஆழமாகச் சென்று பதிந்த இரண்டு நற்குணங்கள் தைரியமும் நேர்மையும். எளிமையாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், "பயப்படாதே", "பொய் சொல்லாதே". ஆனால், நானும் உங்கள் எல்லோரையும் போலவே, பயப்பட வேண்டியதற்குப் பயப்பட வேண்டும் என்றும் நல்லதுக்குப் பொய் சொல்லலாம் என்றும் பின்னர் படித்துக் கொண்டேன்.

"தைரியம் என்பது பயம் இல்லாமல் இருப்பதல்ல; அதை வெல்வது" என்பார்கள்.
நம்மில் பெரும்பாலானவர்களின் தைரியம் பயம் இன்மையே என நினைக்கிறேன். சிந்தனையற்ற பயமின்மை நம்மை எதில் கொண்டு போய் விடும் என்பதை உணரத் தவறியதன் விளைவு அது. பால்யப் பருவத்தில் நம்மிடம் இருக்கும் தைரியம் அப்படிப் பட்ட ஒன்றே. பயப்பட வேண்டியதற்குப் பயப்படா விட்டால் என்ன நடக்கும் என்பது தெரியாததால் நாம் தைரியமாக இருக்கிறோம்.

நாமே அதை அனுபவிக்கும் வரை அல்லது வேறொருவர் தொடும்போது சுடுவதைப் பார்க்கும் வரை அல்லது இன்னொருவரிடம் இருந்து (பட்ட அல்லது பார்த்த ஒருவரிடமிருந்து) கேள்விப் படும் வரை தீ சுடும் என்பது நமக்குத் தெரிவதில்லை. ஒருவழியாகக் கடைசியில் நாம் எல்லோருமே அனுபவத்தால் சில விஷயங்களுக்குப் பயப்படப் பழகி விடுகிறோம் (எவ்வளவு பட்டாலும் பாடம் படிக்க மறுப்பவர்கள் இருக்கிறார்களே?' என்ற கேள்வி வருகிறதா? இப்போதைக்குக் கொஞ்ச நேரம் அந்த மாதிரி ஆட்களை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு நம் உரையாடலைத் தொடர்வோம்!).

மற்ற பல நற்பண்புகளைப் போலவே தைரியமும் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப் பட்ட ஒரு கருத்தாக்கம். பொது இடங்களில் அந்நியர்களோடு அடிபிடிச் சண்டையில் இறங்குவது அத்தகைய ஒரு தைரியமே. போதுமான முன் ஏற்பாடுகள் இல்லாமல் ஏதாவது முக்கியக் காரியத்தில் இறங்குவதும் அத்தகைய தைரியமே. வரப் போகும் சிக்கல்களை முறையாக முன் கூட்டியே அறியத் தவறுவதும் அத்தகைய தைரியத்தின் காரணமாகவே. ஒவ்வொரு சமூக விரோதியும் அத்தகைய தைரியத்தின் சொந்தக்காரனே. சிறைச்சாலைகளில் வாழ்க்கையை அழித்துக் கொண்டிருக்கும் எல்லோருமே அத்தகைய தைரியத்தோடு வளர்க்கப் பட்டோரே.

தைரியம் என்பது ஒவ்வொரு முறையும் வெல்வது மட்டுமில்லை, சரியான ஆட்டங்களில் தோற்பதுவும் அதில் அடங்கும். அப்போதுதான் எதிரி சற்று இளைப்பாறுவான். பதுங்கும் புலிகள்தாம் இருக்கிறே விலங்குகளிலேயே தைரியமானவை. மாரத்தான் ஓட்டத்தில் ஆரம்பத்திலேயே அதிவேகம் பிடிக்க வேண்டியதில்லை. அப்படிச் செய்தால் முடிக்கிறபோது சக்தியே இல்லாமல் போய் விடும். இங்குதான் ஆமைகள் முயல்களை வென்று விடுகின்றன. முதல்ச் சுற்று ஆட்டம் ஒன்றில் தோற்பது அதற்குப் பின் வரும் நாக்-அவுட் ஆட்டம் ஒன்றை வெல்வதற்கான வியூகமாகவும் இருக்கலாம்.

அது போலவே, நம் சௌகர்ய வட்டத்துக்குள் இருக்கும் வரை முரட்டுத் தனம் (உடல் ரீதியான முரட்டுத் தனம் பற்றிச் சொல்ல வில்லை இங்கு; அதாவது, AGGRESSIVENESS! இவர்தான் தைரியத்தின் ஒன்னு விட்ட தம்பி!) பிரச்சனையில்லாததாக இருக்கும். தெரியாத இடங்களுக்கு வெளியில் வரும்போது அது பிரச்சனையாகி விடும். எல்லோரிடமும் சிந்தனையற்ற முரட்டுத் தனம் சரிப்பட்டு வராது - சிக்கல்களில்தான் கொண்டு விடும். அது போன்ற ஏகப் பட்ட சிக்கல்களில் சிக்கிச் சின்னாபின்னமான பின்பு, முரட்டுத் தனமான ஆட்களிடம் முரட்டுத் தனத்தைக் காட்டுவதை நிறுத்திக் கொண்டு விட்டேன். :)

பலசாலிகளிடம் அடங்கிப் போவது முதலில் சீரணிக்க முடியாததாகவே இருந்தது. ஆனாலும், அடங்கிப் போதல் மன நிம்மதியையும் உருப்படியான வேலைகள் செய்யக் கூடுதல் நேரத்தையும் கொடுத்தது என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன். இரு சாராருக்குமே! அதன் பின் வளைந்து கொடுக்கும் பண்பு என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. அடங்கிப் போதலுக்கு மரியாதையான பெயர்!

எனக்கு இன்னமும் நன்றாக நினைவிருக்கிறது. கல்லூரியில் சேர்ந்த முதல் சனிக்கிழமை நான் மதிக்கும் பெரியவர் ஒருவர் சொன்னார், "நியாயத்துக்குப் போராடுவதெல்லாம் பெரும் நற்பண்புதான். ஆனால் அமைதியான வாழ்க்கை வேண்டும் என்றால், தேவைப்பட்ட இடங்களில் வளைந்து கொடுக்க வேண்டும் - எதிர் பார்ப்போருக்கு சலாம் போட வேண்டும்.". அந்த இளம் வயதில் அது மிகத் தெளிவாக என் மனதுக்குள் சென்றது. அந்த நிமிடத்தில் இருந்து என் சுபாவ மாற்றம் ஆரம்பமானது. அப்போதிருந்து, முரட்டுத் தனமா வளைந்து கொடுத்தலா என்பது பற்றிய சிந்தனையைத் தூண்டும் ஒவ்வொரு கருத்தும் நிகழ்வும் என்னை ஈர்த்தது. அது பற்றி விலாவாரியாக யோசிப்பதில் அளவிலாத நேரம் விரயமானது.

நிறைவாக, சிந்தனையில் என்னை விடப் பல மடங்கு தைரியமான எதிலும் பிடிப்பான ஆனால் செயல்பாட்டில் வளைந்து கொடுத்துப் போகிற நண்பர் ஒருவரைச் சந்தித்த போது, முழுமையாக அடங்கிப் போனேன். சரியென்று நினைப்பதற்கெல்லாம் நெஞ்சை விடைத்துக் கொண்டு நிற்பதை விட விட்டுக் கொடுத்துப் போவதில் கூடுதலாகச் சாதிக்க முடியும் என்பதை உணர்ந்தேன். ஏனென்றால், சரியென்று எதற்கு எழுந்து நின்றாலும், அங்கொரு பாதிக்கப் பட்ட ஆள் இருக்கிறது - ஒவ்வொரு முறையும் அங்கோர் எதிரியைச் சம்பாதித்து விடுகிறோம். சில நேரங்களில் தவறான பக்கம் இருக்க நேர்வதும் மனித இயல்புதானே. நான் நினைப்பதே எல்லா நேரங்களிலும் சரியாக இருக்க வேண்டும் என்பதில்லையே.

எனவே, அற்ப விஷயங்களுக்காகவெல்லாம் ஓயாமல் எழுந்து நின்று எழுந்து நின்று, நம் பாதையெல்லாம் தடைகளை விதைக்கிற (கற்கள், முற்கள் மற்றும் சில நேரங்களில் கண்ணி வெடிகளும் உண்டு) எதிரிகளைத்தான் நிறைய உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். பின் இறுதியில் சாதனை எங்கே சாதிக்க முடியும்? நம் ஆற்றலும் கவனமும் எங்கே செலவாகும்? குறிக்கோளை அடைவதிலா எதிரிகளைச் சமாளிப்பதிலும் அவர்கள் எறிந்த - புதைத்து வைத்த தடைகளைக் கண்டறிந்து நீக்குவதிலா?

இது வாழ்க்கையில் ஒருவிதத் தெளிவைக் கொண்டு வந்தது. சரியென்று நினைக்கிற எல்லாத்துக்காகவும் சண்டை போட்டுச் சண்டை போட்டு சக்தியை வீணடிக்காமல் முக்கியமான சில விஷயங்களுக்காக மட்டும் முழு ஆற்றலையும் செலவிட்டால் நல்லதென்று பட்டது. பெரும் குறிக்கோள்கள் எல்லாத்தையும் சாதிக்க வேண்டும் என்றால், சின்னச் சின்ன விஷயங்களில் சமரசம் செய்துதான் போக வேண்டும். வீடும் வாகனமும் போன்ற பெரிய வசதிகள் வேண்டும் என்றால், வார இறுதி ஷாப்பிங்கையும் பார்ட்டிகளையும் தவிர்க்க வேண்டும். சரிதானே?

வெள்ளி, ஏப்ரல் 01, 2011

முதலமைச்சர்கள் - யார் சிறந்தவர்?

இந்தியாவின் சிறந்த முதலமைச்சர் யார்?

சிறந்த பத்து, சிறந்த ஐந்து, நல்லவை, அல்லவை பற்றிய பட்டியல்கள் பற்றிப் பேசுவது எப்போதுமே சுவாரசியம்தான். நாம் நீதி(!) வேண்டிப் போய் ஒப்பிட்டுப் பேசினால் அப்படியெல்லாம் பேசப்படாது என்று சொல்லும் பணியிடங்களில் கூட மதிப்பீடுகள் ஒப்பிட்டுத்தான் செய்யப் படுகின்றன. ஆய்வை எளிதாக்குவது மட்டுமின்றி, எது ஒருவரைச் சிறந்தவராகவும் இன்னொருவரை விளங்காதவராகவும் ஆக்குகிறது என்பதை அறியவும் அது பயன்படுகிறது. சில பண்புகளை வைத்து ஒருவரைச் சிறந்தவர் அல்லது விளங்காதவர் என்று அடையாளம் காணும்போது, அவர்களை அப்படியாக்கிய பண்புகள் எவை என்பன பற்றி மேலும் நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளவும் அது வாய்ப்பளிக்கிறது. அதே பொறுப்பில் இருக்கும் ஒருவரால் செய்ய முடிந்த ஒரு வேலையை இன்னொருவர் செய்ய முடியவில்லை என்று காரணங்கள் (உண்மையில் அவை காரணங்கள் அல்ல; நொண்டிச் சாக்குகள்) சொல்லும்போது அவர்கள் வாயை அடைப்பதற்கும் அது பயன்படும். எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு கொள்ளைக்காரப் போக்கிரியை நாம் விமர்சிக்கும்போது யாராவது வந்து "அரசியல்வாதியாக இருந்து கொண்டு ஊழல் பண்ணாமல் இருப்பதா? அதெல்லாம் முடியாதப்பா! நடைமுறைக்கு ஒத்து வருகிற மாதிரி ஏதாவது பேசு!" என்போரிடம், இது போன்ற ஆய்வை வைத்துக் கொண்டு, ஊழல்ப் பேர்வழியாக இல்லாமலேயே நல்லாட்சி கொடுக்கும் ஒருவரைக் காட்டி "இப்ப என்ன சொல்றப்பு?" என்று கேட்க முடியும்.

இந்தக் கேள்வி மனதில் வந்ததும் டக்கென வந்த சில பெயர்கள் - நரேந்திர மோதி, நிதிஷ் குமார், ஒமர் அப்துல்லா மற்றும் ஷீலா தீக்சித். நம்ம ஊரில் யாரும் இல்லையா என்று யாரும் கேட்க மாட்டீர்கள் என நினைக்கிறேன். கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளில் தமிழகத்தை ஆண்ட எவர் பெயரையும் இங்கே சொல்வதற்கு நான் மனநிலை சரியில்லாதவனாக இருக்க வேண்டும். விளங்காதவர்களின் பட்டியல் ஒன்று போட்டால், மாயாவதி மற்றும் பல போக்கிரிகளோடு சேர்த்து அவர்களையும் பெருமையாகச் சேர்த்துக் கொள்ள முடியும். அவருடைய காலத்தில் இந்தியாவின் தலை சிறந்த முதல்வராகக் கருதப்பட்ட காமராஜருக்குப் பின், தமிழகத்தை ஆள வந்த ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒரு வகையில் மிகக் கேவலமான ஆளாகத்தான் இருந்திருக்கிறார்கள்.

அந்தக் கேள்வியோடு கூகுளில் போய்த் தேடியபோது, கிட்டத்தட்ட எல்லோருமே சொல்லும் பெயர் நரேந்திர மோதி. அந்த வரிசையில் அடுத்து வருவோர் நிதிஷ் குமார் மற்றும் ஷீலா தீக்சித். நெடுங்காலமாக ஒருவித மரியாதையோடு பார்த்து வருவதால் என் மனதுக்கு ஒமர் அப்துல்லாவும் வருகிறார். அரசியலுக்கு மிக அடிப்படையான தேவையான பொது வாழ்க்கை நேர்மையை மட்டும் வைத்துப் பட்டியல் தயாரித்தால், சொல்லவே வேண்டியதில்லை, பொதுவுடைமைத் தலைவர்கள் புத்ததேப் பட்டாச்சார்ஜீயும் அச்சுதானந்தனும் முதல் இரண்டு இடங்களைப் பிடித்து விடுவார்கள். அது மட்டுமே எல்லாம் இல்லை. அவர்கள் தத்தம் மாநிலங்களுக்கு பெரிய அளவில் வேறு எதுவுமே செய்து விட வில்லை. மற்ற மாநிலங்களில் அதே பதவியில் இருக்கும் ஊழல்ப் பேர்வழிகள் செய்த அளவுக்குக் கூட அவர்கள் எதுவும் செய்யவில்லை. அது அவர்கள் குற்றமில்லை. யாராவது என் கூற்று தவறென்று நிரூபிக்க முடிந்தால் சொல்லுங்கள் - அதுவரை சனநாயகத்தில் பொதுவுடைமை அரசுகள் தோற்று விட்டன என்றே சொல்வேன். அதே வேளையில், பொதுவுடைமையாளர்கள் கொஞ்ச காலம் முன்பு வரை இருந்தது போல அவ்வளவு ஒன்றும் நேர்மையாக இல்லை என்றும் பேச்சுகள் வருகின்றன. பக்கத்து மாநிலங்களில் இருக்கும் அவர்களின் ஒன்னு விட்ட சகோதரர்கள் போல கேரளத்தில் இருக்கும் பொதுவுடைமை அமைச்சர்களும் கூட இப்போதெல்லாம் திட்டங்களில் பங்கு கேட்பதைப் பார்க்க முடிகிறது என்கிறார்கள்.

ஒருபுறம் சமூகத்தின் ஒரு பிரிவினரால் இதுவரை வரலாற்றில் எவருமே வெறுக்கப்படாத அளவுக்கு வெறுக்கப்படும் அரசியல்வாதியாக இருக்கும் ஒருவரை எல்லோருமே இவர்தான் இந்த நாட்டின் சிறந்த முதல்வர் என்கிறார்கள் என்றால், ஏதோ அவரிடம் இருக்கிறது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அவருடைய விமர்சகர்களுக்குக் கொடுக்கப் படும் நியாயமான வாய்ப்பில் அவரைப் பற்றி நமக்குக் கிடைப்பது இதுதான் - "ஆங்கிலம் பேசும் - இணையத்தில் வலம் வரும் - மேல்த்தட்டு மனிதர்களுக்கு பிரிவினைவாத இந்துத்துவம் என்கிற சிந்தனையின் மீது ஒருவித ஈர்ப்பு இருக்கிறது; எனவே, முஸ்லிம்களின் எதிரியான ஒருவரை அவர்கள் பெரிதாக மதிப்பது எந்த ஆச்சர்யத்தையும் அளிக்க வில்லை.". ஆனால், சிறிது காலம் முன்பு, மோதியைப் பற்றி விரிவாக எழுதியிருந்த ஒரு இடுகையில் சொன்னது போல, சமீப காலங்களில் குஜராத்தில் உள்ள முஸ்லிம்களையும் கூட அவர் ஈர்க்க ஆரம்பித்து விட்டார் என்று கதைகள் வருகின்றன, இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளில் உள்ள முஸ்லிம்களையும் அப்படி ஈர்ப்பதற்கு இன்னும் கொஞ்சம் காலமாகலாம். அவரது ஆட்சியில் மதக் கலவரங்களில் இழக்கப் பட்ட உயிர்களைப் பற்றிய சிந்தனையை மறப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. ஆனாலும், அவருடைய நிர்வாகத் திறமையையும் - கொள்ளைக் குற்றச்சாட்டுகளும் ஊழல்க் கதைகளும் மலிந்து விட்ட ஒரு நாட்டில் அவர் கொடுக்கும் ஊழலற்ற ஆட்சியையும் மட்டும் கணக்கில் இட்டுப் பார்த்தால் அவர் கண்டிப்பாக முதல் அல்லது இரண்டாவது இடத்தில் வருவார் என நினைக்கிறேன். அவரை வெறுப்போரும் கூட அவர் மீது ஊழல்க் குற்றச்சாட்டுகள் வைப்பதில்லை அல்லது அவருடைய அரசை மோசமான அரசாங்கம் என்று விமர்சிப்பதில்லை. இங்கே சிலர் வண்ணத் தொலைக்காட்சியைக் காட்டி தமிழக மக்களை முட்டாள்களாக்கிக் கொண்டிருந்த அதே காலத்தில் அது குஜராத்தில் எடுபட வில்லை. அத்தகைய வாக்குறுதிகளை அள்ளி வீசிய பின்னும் மோதி என்கிற ஒரே காரணியால் காங்கிரஸ் மண்ணைக் கவ்வ வைக்கப் பட்டது. ஏனென்றால், உண்மையிலேயே நல்ல அரசாங்கம் என்பது என்ன என்று அவருடைய மக்களுக்கு அவர் காட்டி விட்டார். இது போன்ற ஆட்சியைத்  தொடர்ந்து கொடுக்க முடியுமானால் - இன்னொரு கோத்ரா அல்லது கோத்ராவுக்குப் பிந்தைய கலவரம் நடக்க விடாமல் பார்த்துக் கொள்ள முடியுமானால் - அவருடைய பதவிக்கு அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் எந்த அபாயமும் இல்லை என்றே நினைக்கிறேன்.

என்னுடைய அபிப்பிராயத்தில், இரண்டு விஷயங்களில் மோதியை விட நிதிஷ் குமார் சிறப்பாகச் செயல் படுகிறார். அந்த இரண்டு விஷயங்கள் எவை? ஒன்று, மோதிக்கிருக்கும் மதவாதக் கறை இவருக்கில்லை. இவர் எல்லோரையும் அரவணைத்துச் செல்ல வேண்டும் என நினைக்கிறார். சாதி, மதம் அல்லது  மொழியை அடிப்படையாக வைத்து எந்தப் பிரிவின் மீதும் இவருக்கு எந்த வித வெறுப்புணர்வும் இல்லை. அடுத்தது, அவருக்கு முந்தையவரிடம் இருந்து மோதி கைக்கு வந்த மாநிலம் பல துறைகளிலும் சிறப்பாகச் செயல் பட்டு ஏற்கனவே நல்ல நிலையில் இருந்தது. ஆனால், நிதிஷ் கைக்கு வந்த போது அவருடைய பீகார் காடு போல இருந்தது. அரசாங்கம் என்ற ஒன்றே அங்கு இருக்கவில்லை. மொத்த மாநிலமும் சட்ட மீறல்களின் சரணாலயமாக இருந்தது. முதலில் - முதல் முறை வந்தபோது, அவருடைய மக்களை நாகரிகப் படுத்தி விட்டு அடுத்துத்தான் ஆட்சி பற்றியே யோசிக்க முடிந்தது அவரால். இப்போது பீகார் வளர்ச்சிப் பாதையில் மிகச் சரியாக முன்னேறிக் கொண்டிருக்கின்றது. குஜராத் போல முழுமையாக ஊழல்  அற்று இருக்கிறது என்று சொல்ல முடியாமல் இருக்கலாம். ஆனால், அது அவ்வளவு எளிதில்லை. குஜராத் 60-இல் இருந்து 90-க்கு வந்தது என்றால், பீகார் 0-விலிருந்து 40-க்கு வர வேண்டியிருந்தது அல்லது முதலில் -90 இலிருந்து 0-க்கு வந்து விட்டு பின்னர் 0-விலிருந்து 40-க்கு வர வேண்டியிருந்தது. எனவே, அந்த வகையில் நிதிஷ் முதலில் வருவார் என நினைக்கிறேன். ஆனால், நான் கேள்விப்பட்டது என்னவென்றால், முதலில் நினைத்த அளவுக்கு வேகமாக அவராலேயே அவருக்குக் கீழே இருக்கும் ஊழல்ப் பேர்வழிகளைக் கட்டுப் படுத்த முடியவில்லை - அரசு அலுவலகங்களைச் சுத்தப் படுத்த முடியவில்லை. இந்த முறை மிகப் பெரிய மாற்றம் காட்ட முடியா விட்டால் இவர் அடுத்த தேர்தலில் சிக்கலுக்கு உள்ளாகலாம். 

ஷீலா தீக்சித் பற்றி அதிகம் கேள்விப் பட்டதில்லை. ஆனால், எந்தக் கருத்துக் கணிப்பிலும், முதலில் வரும் சிலரில் இவரும் இருக்கிறார். மூன்று முறை தொடர்ந்து வென்றது தவிர என்ன சாதித்திருக்கிறார் என்று அறிய முயன்றபோது கிடைத்த தகவல்கள் இதோ. அவர் எப்போதுமே வளர்ச்சிப் பணிகள் சார்ந்தவராக இருந்திருக்கிறார். காமன் வெல்த் குழப்படியில் பங்கு பெற்ற மற்ற அனைவருமே ஊழல்ப் பேர்வழிகள் என்றபோதும் நாட்டின் மானத்தையே கப்பலேற்றி விட்டார்கள் என்றபோதும் இவர் மீது கை சுத்தமானவர் என்ற பெயர் இருக்கிறது. அவருடைய நிர்வாகம் நாட்டிலேயே சிறந்த ஒன்று. இன்னமும் இவரை எனக்கு மிகச் சிறந்தவராக எண்ண முடியவில்லை. காரணம், அவர் நிர்வகிக்கும் பகுதி மிகச் சிறியது, அதற்கென்று இருக்கும் சவால்கள் இருக்கும் என்றபோதும். எல்லாவிதமான வேறுபட்ட நிலப் பரப்புகளும் கொண்ட குழப்பம் மிக்க பெரிய மாநிலங்களை ஆள்வதை விட இது போன்ற ஒரு பெரிய மாநகரை ஆள்வது எளிது. ஏனென்றால், மாநகரங்களில் ஒருவிதக் குடிமைப் பண்பு இருக்கும். ஆனால், பட்டிக்காட்டு சனங்களுக்கோ அவர்கள் அரசாங்கத்திடமிருந்து என்ன எதிர் பார்ப்பதென்று கூடத் தெரியாது. அரசாள்கையும் சரி, மேலாண்மையும் சரி, உங்களிடம் இருந்து என்ன எதிர் பார்க்கப் படுகிறது என்று தெரிந்து அதற்கு வேண்டிய வளங்களும் உங்களிடம் இருந்து விட்டால் அதைச் செய்வது எளிது. டெல்லி போன்ற மாநகரங்களில் அவை இரண்டுமே இருக்கின்றன. ஆனால், அளவில் பெரிதான குழப்பங்கள் நிறைந்த பெரிய மாநிலங்களை நிர்வகிக்கும் போது, தெளிவான எதிர் பார்ப்புகளும் இருப்பதில்லை - தேவையான வளங்களும் இருப்பதில்லை. அங்கே, வண்ணத் தொலைக்காட்சி கொடுப்பதுதான் அரசாங்கங்களின் கடமை என்று நினைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.

ஒமர் அப்துல்லா மிகப் பெரிதாக வளரப் போகிற அடுத்த தலைமுறைத் தலைவர் என்றும் இந்த நாட்டைச் செதுக்குவதில் பெரும் பங்கு வகிக்கப் போகிறவர் என்றும் நினைத்தேன் கொஞ்ச காலம் முன்பு வரை. துரதிர்ஷ்டவசமாக, அவருடைய இப்போதைய பொறுப்பில் அவர் பெரிதாக வெற்றி பெற வில்லை. மாநில அரசியலுக்கு ஏற்றவர் இல்லையோ என நினைக்கிறேன். அவருடைய ஆளுமைக்கு அது ஒத்து வரவில்லை. சண்டைக் காலத்தை விட அமைதிக் காலத்தில் சிறப்பாகச் செயல் பட முடிந்தவர் என நினைக்கிறேன். எப்போதுமே முடிவுகள் மட்டுமே ஒருவரின் திறமையை எடை போடப் பயன் படுத்தும் காரணியாக இருக்கக் கூடாது. எதிர் பாராத வகையில் பாதையையே மாற்றுகிற மாதிரியான மற்ற பல காரணிகளும் இருக்கின்றன. அவர் தன் கருத்துக்களை வெளிப்படுத்திய விதம் கண்டு வியந்திருக்கிறேன்; அதனால் அவர் எனக்குப் பிடித்தது. அவர் புத்திசாலி என நினைத்தேன். ஆனால், அது மட்டும் போதாதென்றும் இப்போது புரிந்து கொண்டு விட்டேன். மக்கள் தலைவராக இருக்க வேண்டும். அதற்கு மக்களோடு மக்களாக அளவிலாத நேரம் செலவிட வேண்டும். அதை அவர் செய்ய வில்லை என்றுதான் தெரிகிறது. உறுதியாகத் தெரியவில்லை, ஆனால், ஒருவேளை, லாலு போன்ற ஒரு பித்தலாட்டப் பேர்வழி கூட அந்த இடத்தில் இதை விடச் சிறந்த பணி செய்திருக்க முடியுமோ எனத் தோன்றுகிறது. பின்னாளில் இதை விடப் பெரிய பதவிகள் வகிக்க விரும்புவாரானால், இப்போதைய பொறுப்பின் தேவைகளை இன்னும் சிறப்பாகப் புரிந்து கொண்டு அதற்கேற்பத் தன்னை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். அவர் மூன்றாவதோ நான்காவதோ என்று சொல்ல மாட்டேன். ஆனால், அந்த இடத்தைப் பிடிக்கத் தேவையான திறமைகள் கொண்டவர் என்று சொல்லலாம். 

பெங்களூர்க் காரனாக இருந்து கொண்டு, அதற்காக - அவர் ஆட்சி செய்யும் மாநிலத்தில் இருக்கும் ஒரே காரணத்துக்காக - எங்கள் முதல்வரே எல்லாத்திலும் முதல்வர் என்று சொல்ல வேண்டிய கட்டாயம் இல்லாவிட்டாலும், அவர் எப்படிச் செயல் படுகிறார் என்பதைச் சொல்ல வேண்டும் அல்லவா? எடி எனப்படும் எங்கள் எடியூரப்பா ஆரம்பத்தில் மிகவும் நம்பிக்கை கொடுக்கும் மாதிரியாகச் செயல் பட்டார். ஆனால், இப்போது சுத்தப் புட்ட கேசாகி விட்டார். எல்லாத்தையும் மீறி நல்லவராக இருக்கும் மன வலு இல்லாதவர் என்று நினைக்கிறேன். மிக மென்மையாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், நாட்டுக்கு ஏற்ற அரசியல்வாதியாக மாறி விட்டார் அல்லது நாடு தன்னை நாசமாக்க இடம் கொடுத்து விட்டார். பா.ஜ.க.வில் அவருக்குப் பின் கட்சியை நடந்த சரியான ஆள் - கவர்ச்சியான தலைவர் இல்லை (அவரிடமே அது இல்லை என்பது வேறு கதை). இப்போது, கர்நாடகம் ஒருவித தலைமை நெருக்கடியில் இருக்கிறது என்று சொல்லலாம் (தமிழ்நாட்டை விட மோசம் இல்லை என்ற போதும்). காங்கிரஸ் கட்சியின் கோணத்தில் பார்த்தால், தலை கீழாக மாற்ற முடியாது என்றாலும், இன்னும் கொஞ்சம் பரவாயில்லாமல் ஆக்க விரும்பினால், கிருஷ்ணா மாநில அரசியலுக்கு வரவேண்டும். கவுடா குடும்பம்... மன்னிக்கவும் - உரையாடல்களின் போது கூடச் சில பெயர்களைப் பயன் படுத்துவது பிடிக்காது எனக்கு.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...