வியாழன், டிசம்பர் 29, 2016

காக்கைகள்

எங்கள் வளமனைத்தையும்
கொள்ளை கொண்டு போன
கழுகுகளும் கள்ளப் பருந்துகளும்
அவர்களுக்குள் அடித்துக் கொண்டால்
சிதறி விழும் சில்லுகள் நாலு
நமக்கும் வந்து விழுமென்ற நம்பிக்கையில்
காக்கைகள் காத்துக் கிடக்கிறோம்

செவ்வாய், டிசம்பர் 20, 2016

விதி

இரண்டு கண்களுமிழந்த
மூன்று குழந்தைகள் கதறிக் கொண்டிருக்கின்றன
முதற் குழந்தையின் தந்தை
தன் கண்ணொன்றைக் கழற்றி வைத்து
இதனை என் பிள்ளைக்கு இப்போதே பொருத்துங்கள் என்று கதறுகிறான்
தன்னால்
தன் தந்தை கண்ணிழக்க நேரிடுகிறதே என்று கதறுகிறது குழந்தையும்
தந்தையில்லாத
இரண்டாம் குழந்தையும் கதறுகிறது
தனக்கும்
இப்படிக் கண்ணைக் கழற்றிக் கொடுக்க
ஒரு தந்தையில்லையே என்று
விதியை நொந்து
ஒன்றும் பேசாமல்
ஊமைக் கொட்டானாய் நிற்கும் தன் தந்தை
என்னதான் எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறானோ என்று
புரிந்து கொள்ள முடியாத மூன்றாம் குழந்தையும் கதறுகிறது
இதற்குத் தந்தையில்லாமலே இருந்திருக்கலாமே என்று தலையிலடித்துக் கொண்டு

ஞாயிறு, டிசம்பர் 18, 2016

காதற்கவிதை

அழகு
தோற்றம்
தோல்
தோள்
முகம்
வாய்
உதடு
புன்னகை
கன்னம்
கண்கள்
கூந்தல்
நெற்றி
கழுத்து
உடல்
இடை
தொடுதல்
கெடுதல்...

இவை எதுவுமற்ற காதற்கவிதை
எப்படியிருக்குமென்று படித்துப் பார்க்க வேண்டும்
முதலில்...

தளர்பிடி

நீ வசம்மாக மாட்டிக் கொள்ளும் போதெல்லாம்
ஏதோவொன்றை உளறித் தப்பிக் கொள்கிறாய்

அது உளறல் என்று
எனக்குப் புரியவில்லை என்று
எண்ணியும் கொள்கிறாய்

அல்லது
அது பற்றி
அதிகம் எண்ணவே வேண்டியதில்லை என்று
எண்ணிக் கொள்கிறாய்

இறுக்கிப் பிடித்தால்
மூச்சுத் திணறிச் சாகப் போவது
நீ மட்டுமல்ல
நாம் இருவருமே என்பதால்
நானும்
உன் உளறல்களை நம்பிக் கொள்வதாய்
நம்ப வைத்து நகர்ந்து விடுகிறேன்

எனக்குத் தெரியும்
எனக்காக
இப்படித்தான் நீயும்
எத்தனையோ முறை
பிடி தளர்த்திப் பின் வாங்கியிருக்கிறாய்...

உறவு பிழைக்க
உண்மைகள் அவ்வப்போது
செத்துத்தானே ஆக வேண்டும்
குறைந்த பட்சம்
உறங்கியாவது போக வேண்டுமே...

கொல்லான்

பக்கத்து நாட்டை
வரைபடத்திலிருந்தே
நீக்க வேண்டும் என்பவன்
சைவமாயிருந்தால் என்ன?
அசைவமாயிருந்தால் என்ன??

காதலித்துப் பார்

காதலித்துப் பார்
கண்மூடித்தனமாக ஆதரிக்கக் கற்பாய்
கேள்வி கேட்காமல் வழிபடப் பழகுவாய்
மக்களாட்சியில் மரியாதை குறையும்
மனிதன் தெய்வமாகத் தெரிவான்
குறைகளே காணாத மேன்மகனாவாய்
எல்லாவற்றிலும் நல்லது காண்பாய்
வேலை மறந்து விளம்பரம் செய்வாய்
வழக்காடுவதில் வல்லவனாவாய்
நடிப்பு உரைகள் மேல் பிடிப்பு வந்திடும்
பித்தலாட்டங்களைச் சாணக்கியம் என்பாய்
அட்டகாசங்களைத் தலைமைத்துவம் என்பாய்
உலக அரசியலில் பண்டிதம் பெறுவாய்
பொருளியல் மேதையாவாய்
பொய்யையும் புரட்டையும் புகழப் பழகிடுவாய்
எல்லாக் கேள்விக்கும் ஒற்றைப் பதிலளிக்கும் வித்தை கற்பாய்
ஆகா ஓகோவென்று அடிக்கடிக் குதிப்பாய்
கூடச் சேர்ந்து குதியாதோரை
வெறுத்துப் பேசி விலக்கி விடுவாய்
சென்ற ஆண்டின் நியாயம்
இந்த ஆண்டு அநியாயமாகும்
சென்ற ஆண்டின் அநியாயம்
இந்த ஆண்டு நியாயமாகும்
காதலித்துப் பார்
தலைவன் ஒருவனைக் காதலித்துப் பார்

சனி, டிசம்பர் 10, 2016

வைகோ - அம்புட்டுத்தேன்

சுற்றியிருந்த எல்லோரும் நிராகரித்த பின்னும் கூட என்னால் ஒரு சிலரை அப்படி எளிதில் புறந்தள்ள முடிந்ததில்லை. அப்படியான ஒருவர் சிதம்பரம் முதலில். அவருடைய அரசியலை மிகச் சிறிய வயதில் இருந்து கவனித்து வருகிறேன். அவரைப் போன்ற தலைவர் கிடைக்கத் தமிழர்கள் தம் தகுதியைக் கூட்டிக் கொள்ள வேண்டும் என்று கூட எண்ணியதுண்டு. வயிற்றுப் பிழைப்புக்காக அரசியலில் இருக்கும் ஆள் அல்ல அவர் என்று எண்ணினேன். மூப்பனாரின் மறைவுக்குப் பின் - தன்னை ஒரு தேசியத் தலைவர் போல வளர்த்தெடுத்துக் கொண்டிருந்த வேளையில் தன் தொகுதி மக்களே தன்னை மண்ணைக் கவ்வ வைத்த பின் அவரின் அரசியல் வெகுவாக மாறியது. மண்ணுக்கேற்ற அரசியலைப் பழக முயன்றார். அதற்கும் கூட மக்களையும் சேர்த்தே குற்றவாளியாக்கினேன். ஆனால் பின்னாளில் அவரும் ஒரு பெரும் கொள்ளைக்காரனைப் போல் - கூட்டம் சேர்ப்பவனைப் போல் அரசியல் செய்யத் தொடங்கி, முழு நம்பிக்கையையும் இழந்து விட்டார்.

அப்படியான இன்னொருவர் வைகோ. இவரையும் மிகச் சிறிய வயதிலிருந்து கவனித்து வருகிறேன். அப்போதிருந்தே அவரைக் கொண்டாடியவர்களும் உண்டு; முழுமையாக வெறுத்தவர்களும் உண்டு. இரண்டுமே தவறான காரணங்களுக்காக. எல்லோருமே அவருடைய பேச்சாற்றலைப் பெரிதாகப் பேசுவார்கள். எனக்கு ஒரு போதும் அதன் மீது ஈர்ப்பு ஏற்பட்டதில்லை. நாடகத்தனமாக இருக்கும். எரிச்சலூட்டும். இன்னும் சொல்லப் போனால், பேச்சில் உப்புக் கரிக்கும் அளவுக்கு உணர்ச்சியைக் கொட்டும் எவரையுமே எனக்குக் கண்டதும் பிடிக்காமல் போய்விடும். ஆனாலும் இவர் மீது அப்படி ஆனதில்லை. அதற்குப் பல காரணங்கள்:
1. திராவிட அரசியல்வாதிகளில் ஓரளவு மனச்சாட்சியும் நேர்மையும் உடையவராக நடந்து கொண்டார். மற்ற திராவிடக் கட்சிகளைப் போலன்றி, இலாப-நட்டக் கணக்குப் போடாமல் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் ஈழத் தமிழர்களுக்கும் ஆதரவாக இருந்தார்.
2. பணபலம், ஆள் பலத்தை நம்பி அரசியல் நடத்தாமல் மக்கள் நலன் சார்ந்த பிரச்சனைகளுக்காகப் போராடும் ஒரு பண்பாட்டை முன்னிறுத்த முயன்றார். அதில் மீண்டும் மீண்டும் தோல்வியுற்றார் என்பது வேறு கதை.
3. இது ஒரு குறியீடு தான். ஆனால் முக்கியமானது. அவருடைய கட்சியைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் எப்போதும் அவைக்கு ஒழுங்காகச் சென்றார்கள். அவரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த போதெல்லாம் சிறப்பாகச் செயல்பட்டார்.

அரசியலில் தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக எல்லாக் கட்சிகளுமே அளவிலாத சமரசங்கள் செய்துள்ளன. மாற்றி மாற்றிக் கூட்டணி அமைத்துக் கொண்டிருந்திருக்கின்றன. இதற்கு எந்தக் கட்சியும் விதிவிலக்கல்ல. அதனால் எந்த ஒரு கட்சியையும் தலைவரையும் தனிமைப்படுத்தி விமர்சிக்க முடியாது. அப்படி இவரும் பல தவறுகளைச் செய்திருக்கிறார்.
1. விடுதலைப் புலிகளுக்கு ஆதரவாகப் பேசினார் என்று சொல்லி சிறையில் போட்டுச் சவக்கிய ஜெயலலிதாவிடமே போய்க் கூட்டணி வைத்தது.
2. எந்தத் திமுகவை உடைத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தாரோ அந்தத் திமுகவோடே போய்க் கூட்டணி வைத்தது.
3. மூலை முடுக்கெல்லாம் போய் மோதி புகழ் பாடிவிட்டு அவர் பதவிக்கு வந்த நாளிலேயே முறுக்கிக் கொண்டு வெளியே வந்தது.
4. மதுவுக்கு எதிராகக் கடுமையான போராட்டங்கள் செய்து விட்டு, மகன் சிகரெட் தொழிலுக்கு வக்காலத்து வாங்கியது.

இப்படிப் பல. இவை ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு நியாயம் இருக்கிறது என்று அவை அனைத்தையும் புரிந்து கொண்டேன். இந்த எல்லாக் கூட்டணிகளில் இருந்த போதும் அவர் தவறாமல் செய்த தவறு, கூட்டணித் தலைவர்களின் புகழ் பாடுவதில் சொந்தக் கட்சி அடிமைகளையே தூக்கிச் சாப்பிடும் அளவுக்கு இறங்கிப் போய்ப் பேசுவது. இந்த நிரந்தமற்ற வாழ்வில் - நாளைக்கே உடையப் போகிற ஒரு கூட்டணியில் இருந்து கொண்டு இப்படியெல்லாம் தன் விசுவாசத்தைக் காட்ட வேண்டுமா? இது தன்மானக் குறைவு அல்லவா? உங்களைப் பற்றி மாற்றுக் கட்சியினர் யாராவது இதுவரை இப்படிப் புகழ்ந்து தள்ளியிருக்கிறீர்களா? நாளையே கூட்டணியை விட்டு வெளியே வந்து துண்டைத் தூக்கித் தூக்கி விட்டுக் கொண்டு கத்தும் போது தன் கட்சிக்காரனே தன்னை எப்படிப் பார்ப்பான் என்று எண்ணியதே இல்லையா? கூடவே இருந்து குடைச்சல் கொடுப்பவர்களைத் தான் எழுந்து நின்று வரவேற்பார்கள் அரசியலில். இது கூடத் தெரியாமலா இவ்வளவு காலம் அரசியல் செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்?

அதிமுகவிடம் 1500 கோடி ரூபாய் வாங்கிக் கொண்டு வாக்குகளைப் பிரிப்பதற்காகத்தான் மூன்றாம் அணி உருவாக்கி இருக்கிறார் என்று சொன்னதையெல்லாம் பொருட்படுத்தவில்லை. விலை போயிருக்க வாய்ப்புண்டு. ஆனால் வெளியில் சித்தரித்த அளவுக்கு இழிவாக இராது என்று நம்பினேன். இப்போதும் நம்புகிறேன். எப்போதும் ஓடோடி வந்து மக்கள் பிரச்சனைகளில் முன்னின்று போராடிய ஒருவரை மக்கள் மீண்டும் மீண்டும் நிராகரிக்கிற போது, தன் தகுதிக்குச் சற்றும் பொருத்தமில்லாத - தொகுதிக்குத் தொடர்பில்லாத - அரசியலுக்கே சம்பந்தமில்லாதிருந்து குறுக்கு வழியில் சீட்டு வாங்கி வருகிறவர்களிடமெல்லாம் தோற்கும் போது, அம்மனிதன் நிலை குலைந்து தரம் தாழ்வது தனி மனித நோக்கில் இயல்பானதே. ஆனால் அதன் பின்பும் நாம் அவரைத் தாங்கிப் பிடிக்க முடியாது. இனியும் அவரை மக்களால் ஏற்றுக்கொள்ள வைக்க முடியாது என்ற முடிவுக்கு வந்து விட்டேன் இப்போது.

என் சிறு வயதில் எல்லோரும் இந்தியக் கிரிக்கெட் அணியின் தோல்விகளுக்கு சூதாட்டந்தான் காரணம் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்த காலத்தில் நான் அதைப் பொருட்படுத்தியதே இல்லை. ஆனால் சென்னையில் நடந்த பாகிஸ்தானுக்கு எதிரான ஒரு போட்டியில் எனக்குப் பிடித்த அஜய் ஜடேஜா அடுத்தடுத்த பந்துகளில் ஒரே மாதிரி லட்டு மாதிரி அடித்துக் கொடுத்து வெளியேறிய வேளையில் அதை ஏற்றுக் கொண்டேன். அதுபோல, வைகோவின் கடந்த ஒரு வாரப் பேச்சில் ஒன்று உறுதியாகப் படுகிறது - அவர் விலை போய் விட்டார். அதற்கு ஆயிரம் நியாயங்கள் இருக்கலாம். அவை ஒவ்வொன்றும் எனக்குப் புரியலாம். ஆனால் அவர் விலை போய் விட்டார் என்ற கருத்து மாறப்போவதில்லை. இன்னமும் அவர் பல மக்கள் நலப் பிரச்சனைகளில் முன்னின்று செயல்படுவார். அவற்றைக் கொச்சைப்படுத்த மாட்டேன். ஆனால் அவர் பற்றிய நகைச்சுவைகளைப் படித்தால் மனம் விட்டுச் சிரிப்பேன். அவர் மீது இன்னும் நம்பிக்கை வைத்திருப்பவர்களைக் கண்டு நகைக்க மாட்டேன். அவரைப் போலவே அவருடைய புதிய கூட்டணிக் கட்சியினர் அவரைப் புகழ்ந்து தள்ளலாம்; பழைய கூட்டணிக் கட்சியினர் காய்ச்சி எடுக்கலாம். விபரமானவர்கள் தெளிவாகத் திட்டமிட்டு நன்றாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு நட்டாற்றில் விடலாம். அப்போதும் அவரைப் பார்த்துப் பரிதாபப்படலாம். ஆனால் அது முன்பை விடக் குறைவாக இருக்கும். ஏனென்றால், இப்போது அவர் விலை போய் விட்டார் என்று நம்பி விட்டேன்.

சனி, டிசம்பர் 03, 2016

குழி

சாமி
உன் பக்தர்கள் தோண்டும்
பல குழிகளில் ஒன்று
உனக்கானது போல் தெரிகிறதே

ஆண்டவரே

ஆண்டவரே
மற்ற கடவுளரை அழிக்க
மனிதர்களை ஏன்
அனுப்பி வைக்கிறீர்?

செவ்வாய், நவம்பர் 29, 2016

சனி, நவம்பர் 26, 2016

இருப்போம்

புலியும் இருக்கும்
மானும் இருக்கும்
புலியாகவும்
மானாகவும்
மாறி மாறி நடிக்கும்
மனிதனும் இருப்பான்

திங்கள், நவம்பர் 07, 2016

வட்டத்துக்கு வெளியே

உங்கள் வட்டத்துக்குள்
வந்து வாழ்ந்து பார்த்தால்தான்
உங்கள் நியாயங்கள் புரிபடும்
என்பது புரிகிறது

ஒவ்வொரு வட்டத்துக்கும்
தனித்தனி நியாயங்கள்
இருக்கின்றன என்பதால்

ஒரு வட்டத்துக்குள் வந்து
சிக்கிக் கொண்டு விட்டால்
பிற வட்டங்களின் நியாயங்கள்
புரிய முடியாது போய்விடும் என்பதால்

நாளை நானும்
பிற வட்டங்களை
இருக்க விடுவதே தவறு என்று கூட
நியாயம் பேசத் தொடங்கி விடுவேன் என்பதால்

வட்டங்களுக்கு வெளியிலேயே
வாழ்ந்துவிட்டுப் போகிறேன்
விடுங்கள்

வியாழன், நவம்பர் 03, 2016

திருமண நாள் ஞானோதயம்

உன் பிறந்த நாளுக்கும் அன்பளித்து
தன் பிறந்த நாளுக்கும் அன்பளிக்கும்
ஏமாளியா உன் காதல் இணை?
உன் காதல் வென்று விடும்!

தன் தவறுக்கும் மன்னிப்புக் கேட்டு
உன் தவறுக்கும் மன்னிப்புக் கேட்கும்
கோமாளியா உன் வாழ்க்கைத் துணை?
உன் திருமணம் வென்று விடும்! :P

ஞாயிறு, செப்டம்பர் 04, 2016

கெடுவான் கேடு நினைப்பான்

கெடுவான் கேடு நினைப்பான் என்பதன் பொருள் என்ன?

முதலில் கெடுவான், அப்புறம் பிறருக்குக் கேடு  நினைப்பான் என்பதா?

அல்லது, இப்போது பிறருக்குக் கேடு நினைப்பவன் நாளை கெட்டு அழியப் போகிறவன்தான் என்பதா?

அல்லது, கெட்டுச் சீரழியப் போகிறவனால் பிறருக்குக் கேடுதான் நினைக்க முடியும், அதற்கு மேல் அவனிடம் எதிர்பார்க்காதீர்கள் என்பதா?

அல்லது, கேடு நினைப்பவனைப் பற்றி அதிகம் கண்டுகொள்ளாதீர்கள், அவனே அழிந்து நாசமாப் போவான் என்பதா?

எல்லாத்துக்குமே எடுத்துக்காட்டு இருந்தால் இப்படித்தான். குழம்பித் தொலைய வேண்டும்! :)

வியாழன், செப்டம்பர் 01, 2016

சிறப்பு

பெற்றோர்க்குச்
சென்றவிடமெல்லாஞ் சிறப்பு

பணம் பெற்றோர்க்கு
பலம் பெற்றோர்க்கு
அழகு பெற்றோர்க்கு!

செவ்வாய், ஆகஸ்ட் 30, 2016

கண்கள்

காண மட்டுமா செய்கின்றன கண்கள்?
காண்பிக்கவுந்தானே செய்திடுகின்றன!

வியாழன், ஆகஸ்ட் 25, 2016

தேடு

எனக்குப் பசிக்கிறது
சோறு வேண்டும் என்று
ஒருவன் வந்தான்

எனக்குப் பசிக்கிறது
செத்துப் போவேன் என்று
ஒருவன் வந்தான்

அவனுக்குச் சோறு கிடைத்தது
இவனுக்குச் சாவு கிடைத்தது

புதன், ஆகஸ்ட் 24, 2016

உடல் வலி

மனவலி
பகிர்ந்து கொள்ள
வழியிருக்கிறது
மனிதர்களிடத்தில்

உடல்வலி
பகிர்ந்து கொள்ள
உதவும் தொழில்நுட்பம்
ஒன்று வருமா?

அன்று முதல்
உறவுகள்
ஒன்றையொன்று
மென்மேலும்
இறுகப் பற்றிக் கொள்ளுமா?

அல்லது
ஓடி ஒளியத் தொடங்குமா?

செவ்வாய், ஆகஸ்ட் 16, 2016

தத்துவானந்தம்

உடலுக்கு வெளியே அரித்தால் தோல்நோய்!
மண்டைக்கு உள்ளே அரித்தால் மனநோய்!!

ஞாயிறு, ஆகஸ்ட் 07, 2016

எர்னஸ்டோ சே குவேரா - ஐ. லாவ்ரெட்ஸ்கி

கிட்டத்தட்ட முப்பதாண்டு காலமாக மீண்டும் மீண்டும் கண்ணில் பட்டுக்கொண்டு பூச்சாண்டி காட்டிக்கொண்டிருந்த ஐ. லாவ்ரெட்ஸ்கியின் ‘எர்னஸ்டோ சே குவேரா’ ஒருவழியாக முடிவுக்கு வருகிறது. சந்திரகாந்தன் என்பவரின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு. இடையில் இரண்டு-மூன்று முறை படிக்கத் தொடங்கிப் பாதியிலும் விட நேர்ந்தது. அப்படிப் பாதியில் விட நேர்ந்ததற்கு முக்கியக் காரணம், நடையில் இருக்கும் மொழிபெயர்ப்பின் தாக்கம். இம்முறையும் அது படிப்பதற்குப் பெரும் இடையூறாகவே இருந்தது. அது மட்டுமில்லாமல் ஏகப்பட்ட எழுத்துப் பிழைகள் வேறு. தொழில்நுட்பம் பெரிதும் வளராத அன்றைய காலத்தில், எந்தக் காலத்திலும் நிதி வசதி அதிகம் இல்லாத இடதுசாரிகளின் வெளியீட்டில் வரும் ஒரு நூலில் இதையெல்லாம் பொறுத்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். பின்னர் வெளிவந்த அடுத்தடுத்த பதிப்புகளில் இவை களையப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று நம்புவோம்.

சே குவேரா மீதான ஈர்ப்பின் காரணமாக அனைத்தையும் மீறி இம்முறை நூலை முடித்துவிட வேண்டும் என்று பிடிவாதமாக வாசித்து முடித்தேன். நூலெங்கும் வாசகனைத் தக்க வைத்துக்கொள்ளும் நடை இல்லாததை அடிக்கடி உணர முடிந்தது. இந்தப் பிரச்சனை கண்டிப்பாக ஆங்கிலப் பதிப்பில் இருந்திராது. நமக்குத் தொடர்பேயில்லாத ஏதோவொரு கண்டத்தில் நடந்த கதை என்பதால் நமக்குப் பழக்கப்பட்டிராத பெயர்ச்சொற்களும் நம் வாசிப்பைப் பெருமளவில் கடினமாக்குகின்றன. அதையும் மீறிப் பல முக்கியமான வரலாற்றுத் தகவல்களைப் படித்துக்கொள்ள முடிந்தது.

நம்மைப் போன்ற சராசரிக் குடிமக்களின் வாழ்க்கையையும் அவர்களின் நியாயங்களையும்விட இராணுவ வாழ்க்கை வாழ்வோரின் வாழ்க்கையும் நியாயங்களும் வேறுபட்டவை என்பதை இந்த நூலிலும் பல இடங்களில் உணர முடிந்தது.

இராணுவ வாழ்க்கையைத் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் தப்பி ஓட முயன்ற
ஒரு சக வீரனைச் சற்றும் யோசியாமல் சுட்டு வீழ்த்தி விடும் நிகழ்வு மனதை மிகவும் தைத்தது. மக்கள் நலனுக்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்துக்கொள்ளும் நல்லெண்ணத்தோடு புரட்சிக்காரர்களோடு கைகோக்கிற ஒருத்தர், பின்னர் தனக்கு அந்த வாழ்க்கை ஒத்துவராது என்று கழன்று கொள்ள விரும்பினால் அது தவறா என்ற கேள்வி தொடர்ந்து துரத்திக்கொண்டே இருக்கிறது. இதைவிட, தொடக்கத்தில் இருந்தே ‘நமக்கெதற்கு வம்பு?’ என்று ஒதுங்கி இருந்துவிடும் கூட்டம் மேலோ என்ற கேள்வியை எழுப்பும் கேள்வி. அதே வேளையில் அப்படி ஒருவர் கழன்று கொள்வதை அனுமதித்து விட்டால், அடுத்தடுத்து மொத்தப் படையும் குலைந்துவிட வாய்ப்பிருக்கிறது. அதைவிடப் பெரும் அபாயம், அப்படிக் கழன்று செல்லும் ஒருத்தர், எதிரியின் கைக்குள் சிக்கி, மொத்தப் புரட்சி இயக்கத்தையும் வீழ்த்த உதவிடவும் முடியும். அந்த நோக்கத்தில் பார்க்கிறபோது, அப்படித் தப்ப முயன்றவரைப் போட்டுத் தள்ளியதன் நியாயமும் ஓரளவு புரியத்தான் செய்கிறது.

அடுத்ததாக, உணவுக்குச் சிக்கல் வரும்போதெல்லாம் அவர்கள் குதிரையை அடித்துக் கொன்று சாப்பிட்டுவிடுகிறார்கள். அப்படிக் குதிரைக்கறி தின்பதுவும் நமக்கு ஏற்றுக்கொள்ளச் சிரமமாக இருக்கிற ஒன்று.

இதற்கெல்லாம் மேலாக, ஓர் அர்ஜெண்டைனாகப் பிறந்து, தனக்குச் சம்பந்தமே இல்லாத கியூப நாட்டின் புரட்சிக்காகத் தன் உயிரைப் பணயம் வைத்துப் போராடி, எத்தனையோ சோதனைகளைக் கடந்து, பலமுறை மறுபிறப்பு போல் எடுத்து, அந்த உன்னதமான குறிக்கோளையும் அடைந்து, உலகில் முதன்முறையாக பொதுவுடைமைக் கோட்பாட்டை நடைமுறைப் படுத்திய மிகச் சில நாடுகளில் ஒன்றான கியூப அரசில், தன் நண்பர்-தலைவர் ஃபிடல் காஸ்ட்ரோவின் தலைமையில், ஒரு மரியாதைக்குரிய அமைச்சர் பொறுப்பில் பணியாற்றி, அதன்பின்பு பாதுகாப்பு மிக்க – கண்ணியமான ஒரு வாழ்க்கை வாழ முடிந்திருந்த போதும், அதைத் தூக்கி எறிந்து விட்டு, கொடுங்கோல் ஆட்சியில் சிக்கிச் சீரழிந்து கொண்டிருந்த இன்னொரு பக்கத்து நாடான பொலிவியாவின் விடுதலைக்காக மீண்டும் தியாக வாழ்க்கை வாழப் புறப்பட்ட அவரின் நோக்கந்தான் என்னவென்று புரிவது எளியவர்கள் நமக்கு மிகவும் சிரமமே.

தன் பிறப்பே இது போன்று மக்கள் நல்வாழ்வுக்காகப் போராடிச் சாவதற்காகத்தான் என்று திண்ணமாக நம்பியிருக்கிறார். அதுதான் அவரைக் காவு வாங்கியதும். தொழிற்துறை, விவசாயத்துறை, வெளியுறவுத்துறை என்று அரச மரியாதையோடு நடமாடித் திரிந்து, வயதாகி இயற்கை மரணம் அடைந்து, அனைத்து அரச மரியாதைகளோடும் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டியவர், எதற்காகப் பல நாட்களாக உணவு கிடைக்காமல், நீர் கூடக் கிடைக்காமல், காடுகளுக்குள் அலைந்து சீரழிந்து, போராளி வாழ்க்கை வாழ்ந்து, எதிரியின் கையில் சிக்கிச் சின்னாபின்னப் பட்டு, காடெல்லாம் கயிற்றால்-சங்கிலியால் மிருகத்தைப் போலத் தரதரவென்று இழுத்துச் செல்லப்பட்டு, சித்திரவதை செய்யப்பட்டு, கொல்லப்பட்டு அழிந்தார்? இதுதான் அவரை இன்று இவ்வளவு பிரபலம் ஆக்கியிருக்கிறது.

சேவின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்றுக் கொடுக்கும் மற்றொரு பாடம், ஒருமுறை வெற்றி பெற்றுவிட்டால் அதே போன்று எல்லா முறையும் வெற்றி கிடைத்துவிடும் என்று நம்பி எதிலும் இறங்கிவிடக் கூடாது. கியூபப் புரட்சியும் தோல்விக்கு அருகில் பலமுறை சென்று வந்ததுதான். ஆனால், கியூபப் புரட்சியில் கிடைத்தது போல பொலிவியப் புரட்சியில் வெற்றி கிட்டாமல் போனதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. ஒருவேளை பொலிவியப் புரட்சி வெற்றி பெற்றிருந்தால், அங்கிருந்து புறப்பட்டு வேறொரு பக்கத்து நாட்டில் புரட்சி நடத்தப் போயிருப்பார்; அங்கு போர்க்களத்தில் வீரமரணம் அடைந்திருப்பார்; கண்டிப்பாக எந்த நாட்டிலும் நிலைகொண்டு தங்கி, அரச மரியாதைகளை அனுபவித்து, இயற்கை மரணம் எய்தி, அரச மரியாதைகளோடு அடக்கம் செய்யப்படப் பிறந்த பிள்ளை இல்லை அவர். அப்படித்தான் அவரை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

ஒன்று, கியூபப் புரட்சி பெருமளவில் கியூபர்களால் நடத்தப்பட்டது. சே போன்று பல வெளிநாட்டவரும் இருந்தனர் என்றாலும் கியூபர்களும் கியூபாவின் நிலப்பரப்பையும் மக்களையும் நன்கறிந்தவர்களும் நிறைய இருந்தனர். பொலிவியப் புரட்சியோ பெருமளவில் வெளிநாட்டவர்களால் நடத்தப்பட்டது. கியூபப் புரட்சி கியூபர் ஃபிடல் காஸ்ட்ரோவால் தலைமையேற்று நடத்தப்பட்டது. சே அவரின் தலைமையேற்று அவருக்குக் கீழே பணிபுரிந்தார். பொலிவியப் புரட்சியோ அர்ஜெண்டைன் சேவால் தலைமையேற்று நடத்தப்பட்டது. கியூபப் புரட்சியின் போது ஃபிடல் காஸ்ட்ரோவுடன் மிக நெருங்கிப் பணி புரிந்த அனுபவத்தை நம்பியும் அந்தத் தன்னம்பிக்கையோடும் சே பொலிவியப் புரட்சியில் இறங்கியிருக்கலாம்.

இந்த நூலில் நமக்குக் கிடைக்கும் மற்றொரு முக்கியத் தகவல் – ஃபிடல் காஸ்ட்ரோவுக்கும் சேவுக்கும் இடையிலான நட்பு பற்றியது. இடதுசாரிகளைப் பொருத்தமட்டில், மார்க்ஸ்-ஏங்கல்ஸ் நட்புக்கு அடுத்தபடியாகப் பெரிதும் கொண்டாடப்பட்ட நட்பு ஃபிடல்-சே நட்பு எனலாம். ஃபிடல் வாழ்வின் மிகக் கடுமையான நினைவுகளில் ஒன்றாக சேவின் மரணம் இருந்திருக்க வேண்டும். சேவின் மரணத்தை அதிகாரபூர்வமாக உலகுக்கு அவர் அறிவிக்கும் தகவலும் நூலின் கடைசியில் வருகிறது. அதில் அவர் எதிரிகளின் கைகளில் சிக்கித் தன் நண்பர் என்னவெல்லாம் அனுபவித்தாரோ என்று வருந்திப் பேசியிருப்பது நமக்கும் பெரும் வருத்தத்தைக் கொடுக்கிறது. அவரைக் கொன்றும் ஆத்திரம் அடங்காமல் அவருடைய கைகளை வெட்டி எடுக்கிறார்கள் எதிரிகள். அந்தக் கைகளையும் பொலிவிய அரசாங்கத்தில் அங்கம் வகிக்கிற ஒரு முக்கிய நபரே க்யூபா வந்து சேரும் வகையில் தன் உயிரையும் பணயம் வைத்துச் செயல்பட்டிருக்கிறார். அந்தக் கைகளை வைத்துக் கொண்டு என்ன செய்வது என்பது பற்றியும் ஃபிடல் உரையாற்றுகிறார்.

இரண்டு, கியூபப் புரட்சிக்கு கியூப மக்களின் ஆதரவு நிறையக் கிடைத்தது. விவசாயிகள் அவர்களுக்கு நிறைய ஒத்துழைத்தார்கள். இதைப் புரட்சியின் மிகவும் முக்கியமான ஒரு கூறாகப் பார்த்தார் – பேசினார் ஃபிடல். பொலிவியப் புரட்சிக்கு பொலிவியர்கள் உதவ முன்வரவே இல்லை. முக்கியமாக விவசாயிகள் புரட்சியாளர்களை விட்டு விலகியே நின்றார்கள். யாருக்காகப் போராடுகிறோமோ அவர்களே நம்மை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பது எவ்வளவு கொடூரமான உணர்வு. அதையும் மீறித்தான் புரட்சியாளர்கள் தம்மையும் தம் உயிரையும் அர்ப்பணித்தார்கள். பொலிவியப் புரட்சியாளர்களால் பொலிவிய மக்களைத் தம் பக்கம் கொண்டு வரவே முடியாமல் போனதற்கு முக்கியக் காரணம், நாம் மேலே பார்த்த முதற்காரணம் – பொலிவியர்களே குழுவில் குறைவாக இருந்தது அல்லது வெளிநாட்டவர்கள் நிறைய இருந்தது.

சேவின் உடல்நிலை ஒரு புரட்சியாளனுக்கு உரியதே அல்ல. சே ஒரு மருத்துவர். அதைவிடப் பெரிதாக அவர் ஒரு காசநோயாளி. அவர் போராளியாக மாறிய முதல் நாள் முதல் எதிரியின் கையில் சிக்கிச் சித்திரவதை பட்டுச் செத்த கடைசி நாள் வரை அவரைக் காசநோய் பாடாய்ப் படுத்தி இருக்கிறது. ஆனால் காசநோயின் காரணமாக அவர் எந்தச் சலுகையையும் பெறுவதை விரும்பவில்லை. அதற்காக அவருக்கு யாரும் கரிசனம் காட்டுவதையும் அவர் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. அதையெல்லாம் பொறுத்துக்கொண்டுதான் போராளியாக வாழ்ந்திருக்கிறார்.

எல்லாப் புரட்சியாளர்களையும் போலவே அவரும் குடும்பத்தை நடுத்தெருவில் விட்டுவிட்டு வந்தவர்தான். கட்டிய மனைவியையும் பெற்ற பிள்ளைகளையும் விட்டுவிட்டுச் செல்லும் அளவுக்கு ஏதோவொன்று அவர்களைப் புரட்சியின்பால் இழுக்கிறது. அதுதான் புரட்சியாளர்களை நம்மைப் போன்ற சராசரி மனிதர்களிடம் இருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுவது.

கியூபப் புரட்சிக்கு முக்கியக் காரணமாக அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம்தான் இருக்கிறது. அமெரிக்காவை எதிர்த்தால் எப்படியெல்லாம் சீரழிய வேண்டிவரும் என்பதைக் கியூபாவிலும் பொலிவியாவிலும் வேறுபல தென்னமெரிக்க நாடுகளிலும் அமெரிக்கா மீண்டும் மீண்டும் அப்போதே காட்டியிருக்கிறது. சாம-தான-பேத-தண்டம் என்று அத்தனையையும் பயன்படுத்தி எதிரிகளை வழிப்படுத்துவதில் அமெரிக்கா எப்போதும் வல்லமை பெற்றிருந்திருக்கிறது. அவற்றுள் முக்கியமான ஒன்று, எதிரிகளைப் பற்றிப் பொய்யும் புரட்டும் எழுதியும் எழுத வைத்தும் தன் அரசியலை முன்னகர்த்தும் வித்தையை அமெரிக்காதான் முதன்முதலில் உலகுக்குக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கும் போலத் தெரிகிறது (அதைத்தான் நம்ம ஊர் மைனர்க் குஞ்சுகள் இப்போது செய்து பழகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் போல!). முக்கியமாக சே தலைமறைவாக இருந்த காலத்தில், ஃபிடலுக்கும் சேவுக்கும் பிரச்சனை என்பது போன்றெல்லாம் கட்டிவிட்ட கதைகள் இன்றைய நம் பத்திரிகைகளில் செய்யப்படும் ‘இழுத்துவிடும்’ வேலைகளை நினைவுபடுத்துகின்றன. அமெரிக்காவின் எல்லாவிதமான நெருக்கடிகளையும் மீறித்தான் புரட்சியாளர்கள் தம் வேலையைக் காட்டியிருக்கிறார்கள். அப்படி மிக இக்கட்டான ஒரு சூழலில்தான் சோவியத் யூனியன் கியூபாவின் நண்பனாகி இருக்கிறது. அதுவே அமெரிக்காவை மேலும் ஆத்திரத்துக்கு உள்ளாக்கியும் விடுகிறது.

சேவுக்கு நாட்குறிப்பு எழுதும் பழக்கம் இருந்திருக்கிறது. அதிலிருந்து நிறையத் தகவல்கள் கிடைத்திருக்கிறது. மருத்துவர் படிப்புப் படித்து முடித்து, “ஏழைகளுக்குச் சேவை செய்வதே!” என் பிறப்பின் நோக்கம் என்று பேட்டி கொடுத்துவிட்டு, ஒழுங்காக ஒரு மருத்துவமனையில் போய் வேலையைப் பார்க்காமல், தென்னமெரிக்கா முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் ஒன்றை மேற்கொள்கிறார். அந்தப் பயணத்தின்போது ஏழை மக்கள் படும் பாட்டைப் பார்த்துத்தான் புரட்சியாளனாகும் பாதையை வகுக்கிறார். தன்னைவிடக் கொடுமையான வாழ்க்கை வாழ்வோரைப் பார்க்கும்போது மனிதர்களுக்கு இரண்டுவிதமான எண்ணங்கள் வருகின்றன. ஒன்று, தாம் எவ்வளவு புண்ணியம் செய்தவர்கள் என்று புளகாங்கிதம் அடைந்து, தனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் வாழ்க்கைக்காகக் கடவுளுக்கு உரிய நன்றி செலுத்தி நகரும் நம்மைப் போன்றவர்களின் எண்ணம். இன்னொன்று, அவர்களின் வாழ்க்கையை தம்முடையதைப் போல வளமாக்க தான் என்ன செய்யவேண்டும் என்று கேள்வி கேட்டு, அதற்கான விடை தேடிக் களத்தில் குதிக்கும் சே போன்றவர்களின் எண்ணம்.

சேவின் கதை நமக்குச் சொல்லும் இன்னொரு பாடம் – பேசாமல் வீட்டுக்குள் முடங்கிக் கிடந்துவிட்டால் உலகின் இன்பதுன்பம் எதுவும் நமக்குப் பெரிதாகத் தெரியப் போவதில்லை; என்றைக்கு வெளியுலகில் என்ன நடக்கிறது என்று வேடிக்கை பார்க்கப் புறப்படுகிறோமோ அன்றைக்கே இது போன்று மனிதர்கள், ‘தடம் மாறிச்’ சீரழிய வாய்ப்பு உருவாகிவிடுகிறது. இதனால்தான் நம் பெற்றோர்கள் நம்மை வீட்டுக்குள் வைத்து நைக்கப் பார்க்கிறார்களோ என்றும் தோன்றுகிறது. தென்னாப்பிரிக்காவுக்கு இப்படியொரு பயணம் (அது தனிப்பட்ட முறையில் தொழில்ரீதியாக மேற்கொள்ளப்பட்ட பயணம் என்றாலும்) போன காந்தியார்தான் பின்னாளில் இனவெறிக்கு எதிராகக் களம் இறங்குகிறார். ஆகவே, இந்த நூலின் முதலும் முடிவுமாக நான் எடுத்துக் கொண்டது, நமக்கு வெளியே அருகாமையிலோ – தொலைவிலோ, நாம் கண்டிருப்பதை விட – கேள்விப்பட்டிருப்பதைவிடக் கொடுமையான ஓர் உலகம் இருக்கிறது. அதைப் பார்க்க விரும்புவதும் விரும்பாமல் விலகிச் செல்வதும் முற்றிலும் நாமே எடுத்துக்கொள்ள முடிகிற முடிவு. ஆனால், நாம் இன்றைக்கு அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் இன்பகரமான வாழ்க்கை, தனக்கு எது பாதுகாப்பானது என்பதை மட்டும் பற்றி யோசித்து முடிவெடுத்தவர்களால் நமக்குக் கிடைத்திருப்பதில்லை; தன் ஓர் உயிர் தன்னைத் தவிர்த்து இன்னும் ஓர் உயிருக்காவது பயன்பட வேண்டும் என்று எண்ணி அதை அர்ப்பணித்தவர்களாலேயே நிகழ்ந்திருக்கிறது.

ஞாயிறு, ஜூலை 31, 2016

பாதுகாப்பு

அன்னியர் நிறைந்த தொடர்வண்டியில்
இரவெல்லாம் 
தனியாகப் பயணிக்கப் போகும்
மகளின் பாதுகாப்பு பற்றி
எப்போதும் போல்
கவலையில் ஆழ்ந்திருந்தார் தந்தை

வண்டியேறும் வேளை
வந்தேறிய தோழனின் வருகை
எதிர்பாராமல் நிகழ்ந்தது எனினும்
மகளுக்குப் பாதுகாப்புக் கூட்டியிருப்பதாக எண்ணி
வழக்கத்துக்கு மாறான நிம்மதியோடு
வழியனுப்பி வைக்க உதவியது

வழியனுப்பி விட்டுத் திரும்புகையில்தான்
புதிதாக ஏதோ உரைத்தது

அன்னியர்களோடு பயணித்த நாட்களைவிட
அதிகம் பயப்பட வேண்டியது
இன்றுதானோ?!

மேலானவன்

நான்
குறைபாடுகளுக்கும்
குற்றச்சாட்டுகளுக்கும்
அப்பாற்பட்டவனல்லன் என்பதை
நன்கறிந்தவனே

உங்கள் குற்றச்சாட்டுகள் ஒவ்வொன்றிற்கும்
விளக்கமளிக்க வேண்டிய கடமை
எனக்கிருப்பதையும்
அதற்குரிய இடத்தில் நான் 
அமர்ந்திருப்பதையும்
நன்கறிவேன்

ஆனாலும்
குற்றஞ்சாட்டும் ஒவ்வொருவரும்
குறைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்களில்லை என்பதாலே
என் வேலை 
எனக்கு எளிதாகிடுகிறது

பெரிய இடத்தில் அமர்ந்துகொண்டு
பெரும்பெருங் குற்றங்கள் புரிபவன் நான்

சிறிய இடத்தில் இருந்துகொண்டு
சிற்சிறு குற்றங்கள் புரியும் 
உம்மை அம்பலப்படுத்துவதற்கும்
உமக்கு
என்னைப் பற்றிச் 
சிந்திக்க நேரமில்லாமல் செய்து
உம்மைக் காத்துக் கொள்ளவே
போராடும் வகையில்
பார்த்துக் கொள்ளவும்
என் ஊழியர்களே போதும் எனும்போது
எதற்காக நான்
என் மேலான நேரத்தை
உமக்காக விளக்கமளிப்பதில்
வீணடித்துக்கொள்ள வேண்டும்?!

கடனாளியாக்கல்

நீ
என்னவெல்லாம் எதிர்பார்த்தாய் என்று
எனக்குத் தெரியாது

ஆனால்
ஒருபோதும்
ஒன்றும்
வாய் விட்டுக் கேட்டதில்லை

நான்தான் உன்னைக்
கடனாளியாக்க ஆசைப்பட்டு
அத்தனையும் செய்தழிந்தேன்

கேட்காமல் வந்தது என்பதாலோ என்னவோ
நீ
கடன்பட்டதாகவே
கருதுவது போற் தெரியவில்லை

கட்டியெழுப்பிய கோட்டைகள்
உடைய உடைய
பாதிக் கடனாவது
அடைபடாதோவென்று 
பரிதவிக்கத் தொடங்கினேன்

எல்லாம் தரைமட்டமானபின்
இப்போது
உன்னைக்
கடனாளியென்று
உணரவாவது வைத்துவிட வேண்டுமென்று
உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

சனி, ஜூலை 30, 2016

சரி

எப்போதும்
நான் நினைப்பதே
சரியென்று நம்புகிறேன்

குறைந்த பட்சம்
மற்றவர்களைவிடச்
சரிக்கு அருகாமையில்
இருப்பதாக நம்புகிறேன்

அவ்வப்போது
முன்பைவிட மேலும்
சரிக்கு அருகே
நெருங்கிவிட்டதையும்
உணர முடிகிறது

அப்படிச்
சரி நோக்கி நகர்கையில் எல்லாம்
என்னை விடச்
சரியைவிட்டு விலகி நிற்பவர்கள் என்று 
நான் எண்ணிக்கொண்டிருந்தவர்கள் பலரையும்
கடந்து தான் முன்னேறுகிறேன்

ஆனாலும்
இப்போதைக்கு
நானே
சரிக்கு மிக அருகாமையில்
இருப்பதாக உணர்கிறேன்

சரியுமே கூட
அவ்வப்போது
இடம் மாறித்தான் விடுகிறது

முன்பை விட
இப்போதெல்லாம்
வேகவேகமாகவே
இடம் மாறி விடுகிறது

வெள்ளி, ஜூலை 29, 2016

பட்டுக் கற்றல்

மீன் தராதே
தூண்டில் கொடு என்றான்
முதல் ஞானி

தூண்டிலும் கொடாதே
பிடிக்க மட்டும் கற்றுக்கொடு என்றான்
அடுத்த ஞானி

எவருக்கும் இழப்பில்லாமல்
கற்று மட்டும் கொடுக்க முயன்றபோது...

இலவசக்கல்வி
உன்னைத்தான் இளக்காரமாக்கும்
பட்டுக் கற்றலினும் சிறந்த பாடமில்லை
ஒதுங்கிக் கொள் என்றான்
இன்னொரு ஞானி

போங்கடா ஞானிகளா
நானும்
பட்டே கற்றுக் கொள்கிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு
மீன்களை வாரிப் பங்கு போடத் தொடங்கிவிட்டேன்!

சனி, ஜூலை 16, 2016

ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள்

தமிழின் தலைசிறந்த எழுத்தாளர்களில் சுஜாதா ஒருவர். புதுமைப்பித்தன், ஜெயகாந்தன் போன்றவர்களுக்குக் கிடைத்த இடம் அவருக்குக் கொடுக்கப்படாவிட்டாலும் அவர்களைவிட அதிகம் பேரால் போற்றப்பட்டவர். சுஜாதாவை ஏன் அவருடைய வாசகர்கள் போற்றும் அளவுக்கு இலக்கியவாதிகள் போற்றுவதில்லை என்ற கேள்வி எப்போதும் இருந்து வருகிறது. அதற்கு இதுவும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம் என்று தோன்றுவது, அவர் ஜெயகாந்தனைப் போல சமூகத்தின் மீது அக்கறையும் கோபமும் கொண்டு அடித்தட்டு மக்களின் பிரச்சனைகளை அதிகம் எழுதாமல், சிக்கலான சமூக-அரசியல் பிரச்சனைகளுக்குள் தலையைக் கொடுக்காமல், தன் தனிப்பட்ட மனநிறைவுக்காகவும் பொழுதுபோக்குக்காகவும் பெரும்பாலும் நடுத்தர மற்றும் மேல்நடுத்தர வர்க்க - ஓரளவு படித்த மக்களுக்காகவும் அவர்களுடைய வாழ்க்கையையே அதிகம் எழுதியவர் என்பதாக இருக்கலாம் என்பது (இது போக நம் சிற்றறிவுக்குப் புலப்படாத பல்வேறு மற்ற காரணங்களும் இருக்கக் கூடும்). ‘ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள்’ படித்தபோது அதுவே மேலும் உறுதிப்பட்டது. இது ஒரு சிறுகதைத் தொகுப்பு. மொத்தம் பதினான்கு கதைகள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விதத்தில் நம்மை ஈர்க்கும்.

அடித்தட்டு மக்களைப் பற்றியும் அவர்களின் வாழ்வியற் பிரச்சனைகளைப் பற்றியும் எழுதும்போது அதில் இருக்கிற சிக்கல் என்னவென்றால், யாரைப் பற்றி எழுதுகிறோமோ அவர்களே அதைப் படிக்கும் வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு. அவர்களுக்குப் பிழைப்பைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதே பெரும்பாடாக இருக்கையில் நூற்றுக் கணக்கில் பணம் போட்டு வாங்கிக் கதை படிக்கவா முடிந்து விடப் போகிறது? அது வயிற்றைத்தான் நிரப்புமா? அதனால் வரவேற்பு பெரிதாக இராது. அப்படி ஒருவேளை அவர்கள் படிக்கிற மாதிரி எழுத வேண்டுமென்றால் பாணியே முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருக்க வேண்டும். அவர்களின் பிரச்சனைகளைப் பற்றிப் பேச முடியாது. அந்தச் சிக்கல் சுஜாதாவுக்கு இருக்கவில்லை. யார் வாழ்க்கையைப் பற்றி அதிகம் எழுதுகிறாரோ அவர்களே அதை வாசிப்பார்கள். அதனால் அதை முழுமையாக ரசித்துப் படிப்பார்கள். அதனால் அவர்களுடைய மனதில் இடம் பிடித்து விடுவது எளிது. நூல் முழுக்கப் பல இடங்களில் நம் வாழ்க்கையில் நடந்த இத்தனை நிகழ்வுகள் இவர் வாழ்க்கையிலும் நடந்துள்ளனவா என்று வியப்பான வியப்பாக இருக்கிறது. நம் தலைமுறையில் பேரூர்களில் - சிறுநகரங்களில் – நகரங்களில் பிறந்து வளர்ந்த நடுத்தர வர்க்கத்துப் பிள்ளைகள் எல்லோருக்கும் இருந்த அனுபவங்கள் அவருக்கும் இருந்திருக்கின்றன. அது மட்டுமல்லாமல், நான் பாட்டி வீட்டில் வளர்ந்தவன், படிப்புக்குப் பிந்தைய வாழ்க்கையைப் பெங்களூரில் கழிப்பவன் – களிப்பவன், தொழில்நுட்பத் துறையில் பணிபுரிபவன் என்பதால், அவர் மீதும் அவர் எழுத்துக்கள் மீதும் தனிப்பட்ட முறையில் எனக்குக் கூடுதல் ஈடுபாடு உண்டு. வீட்டுக்காரி திருச்சி என்பதால் திருச்சியைச் சுற்றிய பெயர்களும் பழக்கப்பட்டவையே. அதனால் கதைகளில் சொல்லப்படும் பெரும்பாலான இடங்கள் நமக்குப் பழக்கப்பட்டவையாகவே இருக்கின்றன.

ஒரு வேறுபாடு என்னவென்றால் எங்கள் ஊரில் நான் வளர்ந்த காலத்தில் இருந்த கிட்டி (அவர் அதற்கு வேறு பெயர் சொல்கிறார். தமிழ்நாட்டில் ஒவ்வொரு ஊரில் அதற்கு ஒவ்வொரு பெயராக இருக்கிறது. சில பகுதிகளில் கிட்டிப்புல் என்றும் சில பகுதிகளில் கிட்டிக்குச்சி என்றும் சென்னையில் கில்லிதாண்டா என்றும் அழைக்கப்படுவது, எங்கள் ஊரில் வெறும் ‘கிட்டி’) போன்ற விளையாட்டுகள் அவர் வளர்ந்த காலத்திலேயே இருந்தது என்பது வியப்பாக இருக்கிறது. அவர் ஒரு கதையில் சொல்வது போலவே நானும் ஒருமுறை ஒரு கிலோ மீட்டர் தொலைவு காட்டுக்குள் எல்லாம் அலைக்கழிக்கப்பட்ட அனுபவம் உடையவன். நான் வளர்ந்த காலத்தில் சீரங்கத்தில் (நூலின் தலைப்பு ‘ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள்’ என்றாலும் நூல் முழுக்க மக்களின் பேச்சு பாணியில் ‘சீரங்கம்’ என்றே சொல்கிறார்) கிட்டி விளையாடி இருக்க மாட்டார்கள் என்றே நினைக்கிறேன். சீரங்கத்தை விட ஓரிரு தலைமுறைகள் பின்தங்கியிருந்திருக்க வேண்டும் நாங்கள். ஏனென்றால் நான் பிறந்த பிறகுதான் எங்கள் ஊருக்குள் கிரிக்கெட் வந்தது. எனக்கிருந்த பல கிரிக்கெட் அனுபவங்கள் ஓரிரு தலைமுறைகளுக்கு முன்பே அவருக்கும் இருந்திருக்கிறது என்றால் அதுதானே பொருள். ஆனால் அப்போதே தஞ்சாவூரில் இருந்து கிரிக்கெட் ஆட வந்தவர்கள் ஆங்கிலம் பேசினார்கள் என்கிறார். நம்ம ஊரில் அது இப்போதும் இல்லை. எப்போதும் அது நடக்குமா என்றும் தெரியவில்லை.

ஆர்.கே.நாராயணின் மால்குடி போல சுஜாதாவின் சீரங்கமும் இந்திய இலக்கியங்களில் ஒரு முக்கிய ஊர் எனலாம் (“தமிழ் இலக்கியம் எப்படி இந்திய இலக்கியம் ஆகும்?” என்று யாரும் கேட்டுத் தொலைக்கக் கூடாது). சீரங்கத்தில் போலவே இளவட்டங்கள் எல்லாம் கூடிப் பேசும் ரங்கு கடை ஒன்று எல்லா ஊரிலும் இருக்கத்தான் செய்கிறது. பெரும்பாலும் அது தையற்கடையாக இருக்கும். அப்படி இளைஞர்கள் கூடும் அவையில், அவர்களுக்கு ஐடியா கொடுப்பவர்களாக வயதுக்கு மீறிய திருமணமான ஆசாமிகள் ஓரிருவரும், அவர்களிடமிருந்து ஐடியாக்கள் எடுத்துக்கொள்ள இன்னும் வயதுக்கு வந்திராத பிஞ்சில் பழுத்த பொடியர்கள் ஓரிருவரும் இருப்பார்கள். அங்குதான் பெரும்பாலான பையன்கள் அவ்வப்போது சிகரெட் வாங்கிக் கொடுத்தலுக்கு இடையில் தானும் அதைப் பழகி விடுவார்கள்.

வெளியில் இருந்து பார்க்கும் பிறருக்குப் பிராமணத் தெருக்களில் – குடும்பங்களில், தம் தெருக்களில் – குடும்பங்களில் இருக்கும் பிரச்சனைகள் இராதது போலத் தோன்றும். இந்த நூலைப் படிக்கும் போது அது தவறென்று புரியும். அவர்களுக்கென்று வேறுவிதமான பிரச்சனைகள். அதே நேரம் சேரிகளிலும் பாட்டாளித் தெருக்களிலும் இருக்கிற வாழ்வியல் பிரச்சனைகள் அவர்களுக்கு இல்லை என்பதும் புரிபடும். ஆங்காங்கே வறுமையும் உறவு சார்ந்த சிக்கல்களும் பற்றிப் பேசியிருக்கிறார். வெளிநாட்டில் போய் குடியேறி விடுகிற மகனால் வரும் வலி தாங்க முடியாததாக இருக்கிறது. சின்ன வயதில் நமக்கு நாயகனாகப் படுகிற ஒருத்தன் – கோமாளி போல இருக்கிற நம்மை எப்போதும் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்துக்கொண்டிருக்கிறவன், வாழ்க்கை நாடகத்தின் பிற்பகுதியில் நம்மைப் பார்த்துப் பொறாமைப் படும்படி எல்லாம் மாறிப்போய்விடுவதும், நம்மிடமே உதவி வேண்டி வந்து நிற்பதும், இளவயதில் ஏமாளிகளாக வாழ்வோருக்கு ஆறுதலைக் கொடுக்கும் கதை. பார்க்கவே கடவுள் மறுவுருவமோ என்று வியக்க வைக்கும் அளவுக்கு ஒழுக்கத்தோடும் பிரபந்தம் பாடிக்கொண்டும் தெய்வீகத்தன்மையோடு வளர்கிற ஏழை பிராமணப் பையன் ஒருவன், பிற்காலத்தில் சென்னையில் சினிமா ஸ்டூடியோவில் முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு மனிதனாக வரும்போது ஏற்படும் உணர்வு விவரித்துச் சொல்ல முடியாதது. வளமான வாழ்க்கை வாய்க்கப் பெற்று தன்னைச் சுற்றியிருக்கும் மனிதர்களுக்கு மத்தியில் அவர்களைப் போல ஒரு கண்ணியமான வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்கிற நெருக்கடி நம் வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் மாற்றங்கள் அவ்வளவு எளிதாக ஏற்றுக்கொண்டுவிட முடிபவை அல்ல. ஆனால், அது எதுவும் பெரும்பாலும் தினந்தோறும் பிழைப்புக்கே போராடும் பாட்டாளி மனிதர்களின் வாழ்க்கையைப் போல துயரமும் கொடூரமும் நிறைந்ததாக இருப்பதில்லை என்பதையும் ஒத்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

தம் வாழ்வை வளப்படுத்திக் கொள்ளும் விதத்தில் அறிவை வளர்த்துக் கொள்ளவும், தம் பொருளியல் போராட்டங்களுக்கு நடுவில் அமைதியாக ஓரிடத்தில் இளைப்பாறுவதற்காகவும் வாசிக்க வருகிறவர்களுக்கு தம்மைவிட்டுச் சற்றுத் தள்ளியிருக்கும் மற்ற மக்களின் பாடுகளைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதில் எப்படி ஆர்வம் வரும்? நம்மைப் போன்றவர்களின் வாழ்க்கையை நமக்குப் பிடிக்கிற மொழியில் பேசுபவர்களைத்தானே நமக்குப் பிடிக்கும்! அப்படித்தான் நமக்கு சுஜாதா மிகவும் பிடித்து விடுகிறது.

அவருடைய எழுத்து முழுக்க விரவிக் கிடக்கும் நக்கலும் நகைச்சுவையும் அவர் மீது நமக்கு தீராத காதலை ஏற்படுத்தி விடுகிறது. அதுவும் படிப்பு, பணியிடம், நண்பர்கள், அறிவியல், தொழில்நுட்பம் என்று அவர் சொல்லும் எல்லாமுமே நம்முடையவற்றைப் போன்றே இருப்பதால் நம்மைப் போன்ற ஒருத்தர் என்ற வலுவான எண்ணம் நமக்கு ஊன்றிவிடுகிறது.

பத்மநாப ஐயங்கார், திருநாராயணன், ஸ்ரீனிவாசன், ராமானுஜம், பார்த்தசாரதி போன்ற பெயர்கள் முறையே பத்தணா, திண்ணா, சீமாச்சு, மாஞ்சு, பாச்சு என்றழைக்கப்படுவது ஆராய்ச்சிக்குரிய ஒரு பழக்கமாக இருக்கிறது. ஸ்ரீரங்கம் கூட சீரங்கம் என்றுதானே சொல்லப்படுகிறது. வடமொழியில் முறையாகப் பெயர் வைத்துக் கொண்டாலும் கூட, கூப்பிடும் போது தமிழ் ஒலிப்பில் இருக்கிற மாதிரி அதை ஒரு தட்டுத்தட்டி உருமாற்றிக் கொள்வது தமிழோடு இருந்த பிணைப்பன்றி வேறென்னவாக இருக்க முடியும்?

விஞ்ஞானி, தொழில்முனைவோர், அறிவாளிகள், படிப்பாளிகள், உலகத்தரம் வாய்ந்த பித்தலாட்டக்காரர்கள் என்று நிறைய வலுவான கதாபாத்திரங்கள் இருக்கிறார்கள். அப்படியான சூழல் நம் எல்லா ஊர்களிலும் இருப்பதில்லை. அது சீரங்கம் போன்ற சில ஊர்களில் மட்டுமே இருக்க முடியும். ஓரளவுக்கு விஞ்ஞானி, ஓரளவுக்குப் பித்தலாட்டம் செய்கிறவர்கள் - அப்படியானவர்கள்தாம் நம் ஊர்களில் இருப்பவர்கள். சராசரிகள். ஆனால் அவர்களை வைத்து இவர் சொல்லும் கதாபாத்திரங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

சர்ச்சைக்குரிய அரசியல் பேச்சுகளுக்குள் செல்வதைத் தவிர்க்கிறார். அடையவளைஞ்சான் ஆட்கள் பெரியார் கட்சியில் இருந்தது பற்றிப் பேசும்போது கூட அவர்கள் மீது எந்த வெறுப்புணர்வும் கொண்டிருந்தது போலப் பேசவில்லை. வடகலை, தென்கலையோடு சேர்த்து மூன்றாவதாக எச்சக்கலை என்று ஒன்றையும் சேர்த்துக் கொள்வார்கள் என்று வெளிப்படையாக - விளையாட்டாகச் சொல்லிக் கடந்து விடுகிறார். அவரே சொல்கிற மாதிரி அவர்களை எல்லாம் வேடிக்கையாக எடுத்துக் கொண்டு போய்விடுகிறார். அது கூட ஒருவித அறிவாளித்தனமான அரசியல் என்றும் சிலர் சொல்லக்கூடும்.

ஒரு கதையில் திராவிடர் கழகக் கட்சி ஆள் ஒருவரின் போலி வாழ்க்கை பற்றிச் சொல்கிறார். அது போலவே தீவிர இந்துத்துவ ஆள் ஒருவர் வேதாந்தம் என்ற தன் பெயரை மறையிறுதி என்று மாற்றிக் கொண்டு திராவிட அரசியல்வாதியாக மாறி அங்கே கிடைக்கும் வசூலை வறுமையில் வாடும் இந்தி வாத்தியாருக்குக் கொடுக்கும் கதை திராவிட அரசியல்வாதிகளுக்குப் பெரும் பேசுபொருளாக இருந்திருக்கலாம். சீரங்கத்தின் வைதீக மரபைப் பெருமையாகச் சித்தரிக்கும் அதே வேளையில் அறிவியலுக்கு எதிரான மூட நம்பிக்கைகளையோ பக்தியையோ கூட விதைக்க முயலவில்லை. ஊரோடு நாலாயிரத்திவ்விய பிரபந்தம் ஓதுவார்கள் என்பது மட்டும் அடிக்கடி வருகிறது. சீரங்கத்துக்காரர் என் நண்பர் இராம்பிரசாத் கூட, “எங்கள் ஆட்கள் பிரபந்தம் எழுதியும் படித்தும் வளர்த்ததைவிடவா கருணாநிதி தமிழ் வளர்த்து விட்டார்?” என்பார். சிக்கலைக் குறைத்துக் கொள்வதற்காகக் கருணாநிதியை உரையாடலை விட்டு ஒதுக்கி வைத்துவிட்டுப் பார்த்தால், அந்த ஆதங்கத்தில் இருக்கிற நியாயம் புரியத்தான் செய்கிறது.


மொத்தத்தில், சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், அருமையான கதைகள்; திகட்டாத எழுத்து நடை; தமிழ் வாசிப்பு உலகத்துக்குள் செல்ல நினைப்பவர்கள் வாசிக்க வேண்டிய முதற் பத்து நூல்களில் இது ஒன்று எனலாம். நீங்கள் என்ன நினைப்பீர்களோ தெரியவில்லை. J

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...